ของจุดสูงสุดแห่งศาสตร์วิชาหลอมสร้างในยุคสมัยแห่งพลังเทพ
จั่วม่อขบคิดใคร่ครวญไม่รู้ว่ากี่รอบต่อกี่รอบ ก่อนจะตัดสินใจหลอมสร้าง ‘ล่มเมือง’ และ ‘เพลิงผลาญ’ อากุ่ยมียุทธภัณฑ์เทพของตนเองอยู่แล้ว เป็นชุดเกราะสีเทาที่ได้มาจากส่วนลึกของเนินสุสานภูต จั่วม่อขนานนามมันว่า ‘วิญญาณมิดับสูญ’ ส่วนตัวจั่วม่อเองถือครองกรงเล็บพิฆาตมังกรและสายใยสามพันอาวรณ์ แม้ว่าของวิเศษสองชิ้นนี้รวมกันยังไม่อาจเทียบเท่ายุทธภัณฑ์เทพชุดหนึ่ง แต่สมควรไม่อ่อนด้อยกว่ายุทธภัณฑ์เทพเทียม
ที่สำคัญไปกว่านั้น จั่วม่อเชื่อมั่นว่า ‘ล่มเมือง’ และ ‘เพลิงผลาญ’ จะเป็นประโยชน์ต่อม่ออวิ๋นไห่มากกว่า
อย่างไรก็ตาม สี่ล้านจิงสือระดับเจ็ด มากพอที่จะหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เทพที่แท้จริงชุดหนึ่ง!
ความตื่นเต้นยินดีของคนทั้งสามยามเมื่อเผชิญกับตัวเลขอันน่ากลัวนี้ย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้
“เรื่องนี้ต้องฝากไว้กับพวกเจ้าแล้ว” จั่วม่อกล่าว
ซุนเป่าแทบกระโดดขึ้นจากที่นั่ง กล่าวอย่างลิงโลด “ต้าเหรินโปรดวางใจ ผู้น้อยจะไม่ปล่อยให้จิงสือสี่ล้านชิ้นหลุดรอดไปแม้แต่ชิ้นเดียว!”
จี๋เหว่ยพยักหน้าหงึกหงัก ช่วยยืนยันมาอีกทาง
“อา อา ข้าเชื่อมั่นในฝีมือของพวกเจ้า อย่างไรก็ตาม ต้องระมัดระวังให้มาก เก็บเป็นความลับให้ดี อย่าปล่อยให้ผู้คนล่วงรู้เร็วเกินไปนัก” จั่วม่อกำชับ
สองปรมาจารย์รีบรับคำ จากนั้นอำลาจากไปราวกับแทบทนรอไม่ไหวแล้ว
ด้วยแผนงานขนาดใหญ่โตระดับนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จ
