เวยผงกศีรษะอย่างไม่รีรอลังเล จากนั้นถามอย่างเคลือบแคลงอยู่บ้าง “ท่านแน่ใจรึว่าเราจะต่อสู้กับคุนหลุน?”
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ข้ารับรองให้แก่เจ้าได้ เราเป็นศัตรูที่ไม่ยอมอยู่ร่วมฟ้ากับคุนหลุน” สุ้มเสียงของผูเยาเต็มไปด้วยความหรรษา อาจบางทีเป็นความหรรษาของการสูดได้กลิ่นอายสังหารในสมรภูมิ
“หากเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ ข้าต้องการผู้ช่วยจำนวนหนึ่ง” เหลียงเวยเริ่มขบคิดถึงปัญหาในการปฏิบัติจริงแล้ว
“เจ้าสามารถเลือกเฟ้นบางคนจากผูผูบ้านแม่ทัพบัญชาการศึก เจ้าสมควรหยั่งทราบฝีมือของพวกมันเป็นอย่างดี มอบรายชื่อให้แก่ข้า ข้าจะเกลี้ยกล่อมพวกมันเอง” ผูเยากล่าวอย่างไม่เห็นสำคัญ
เหลียงเวยความเชื่อมั่นเพิ่มพูน ในบรรดาสหายศิษย์ของมันมีศิษย์ที่โดดเด่นอยู่จำนวนหนึ่ง ที่สำคัญไปกว่านั้น ทุกผู้คนสนิทสนมคุ้นเคยกันดีเพาะสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างกันตั้งแต่แรก นี่จะช่วยลดปัญหาในภายหน้าได้มากหลาย
กองทัพที่สร้างขึ้นโดยมีคนเหล่านี้เป็นเค้าโครง ช่างชวนให้ผู้คนบังเกิดความคาดหวังโดยแท้!
“ประเสริฐ ข้าจะกลับไปลองนึกทบทวนดู พรุ่งนี้ข้าจะมอบรายชื่อให้แก่ท่าน” เหลียงเวยรู้สึกราวกับว่าแทบทนรอไม่ไหวแล้วจริงๆ
“ไม่มีปัญหา” ผูเยาตอบทันควัน
เมื่อเหล่าสหายศิษย์เห็นเหลียงเวยกลับออกมาจากหมากรุกเสมือนจริง ต้องพากันตะลึงลาน เหลียงเวยที่เบื้องหน้าพวกมันคล้ายแปรเปลี่ยนเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง ทั้งร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายอันแหลมคมและจิตวิญญาณกา
