“มันกำลังตั้งค่ายกลอาคมหวงห้าม” ผู้นำเทพปิศาจเอ่ยอย่างเย็นชา
เทพปิศาจแรดยืนเงียบ ๆ อยู่ข้างกายมัน สองเทพปิศาจปะปนอยู่ในกลุ่มคนโดยไม่มีผู้ติดตามอื่นอีก หลังจากปลอมแปลงรูปโฉมก็ไม่มีใครจดจำพวกมันออก พวกมันเมื่อปิดบังตัวตนและสั่งให้บริวารสวมรอยเป็นพวกมันแสร้งทำเป็นเร่งรุดเดินทางมา ล่อลวงศัตรูให้หลงเข้าใจผิด ก็ไม่มีผู้ใดทราบว่าพวกมันลอบเร้นกายมาถึงเนินสุสานภูตแต่แรก
“ข้าส่งข่าวถึงเหล่าซันเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่พวกเราลงมือ ให้มันลงมือถ่วงเวลาตาเฒ่าลึกลับและคนของสภาผู้อาวุโสเผ่าอสูร” ปิศาจแรดกล่าวเสียงหนัก
“เราต้องรวดเร็ว คร่ากุมเซี่ยวม่อเกอให้ได้ก่อนที่พวกมันจะทันได้ตอบโต้!” ผู้นำเทพปิศาจดวงตาสาดประกายเย็นเยียบ “อาภรณ์ทูตสวรรค์ก็จะต้องอยู่ที่มันแน่ ขอเพียงเซี่ยวม่อเกอตกอยู่ในกำมือเรา พวกเราจะช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบ”
เทพปิศาจแรดผงกศีรษะรับ เหลือบมองไปทางเนินสุสานภูต “ข้าจะทำลายอาคมหวงห้าม”
สุ้มเสียงของมันราบเรียบเฉื่อยชา แต่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้น ในความเห็นของมัน ความคิดที่จะตั้งค่ายกลอาคมหวงห้ามของเซี่ยวม่อเกอนั้นช่างน่าหัวร่อ อาคมหวงห้ามแม้แข็งแกร่งทรงพลัง แต่แน่นอนว่าไม่อาจหยุดยั้งพวกมันได้
คิดหยุดยั้งยอดยุทธ์ผู้ใช้พลังเทพ มีเพียงต้องใช้อาคมหวงห้ามพลังเทพเท่านั้น
“พลังเทพของเขิงเหลียนเอ๋อร์คาดว่ายังไม่ฟื้นคืน นางไม่อาจเป็นภัยคุกคามอันใด” ผู้นำเทพปิศาจกล่าวอย่างครุ่นคิด “เ
