ดขึ้นใต้ดินแม้แต่น้อย
การต่อสู้ใต้พื้นพิภพก็รุนแรงไม่ต่างจากเบื้องบน ทหารยันต์ทองคำดำและโครงกระดูกเปลวไฟโรมรันพันตูอย่างดุเดือด ทหารยันต์ทองคำผู้พลัง
“เจ้าผีกระดูกเศษสวะ เสี่ยวเหยียได้กลิ่นเหม็นเน่ามาจากตัวเจ้า ถูกฝังมานานปีถึงปานนี้ยังไม่ยินยอมเลิกราอีก จงเชื่อฟังแต่โดยดี ปล่อยให้เสี่ยวเหยียส่งเจ้าไปสู่สุขคติเสียเถอะ ไม่แน่ว่าเจ้าจะได้รับกุศลผลบุญบ้างนี่นับเป็นโชควาสนาอันยิ่งใหญ่ของเจ้าที่จะได้ลงมาอยู่ในท้องของข้าผู้เป็นเสี่ยวเหยีย ไม่ทราบมีสัตว์อันประเสริฐมากน้อยเท่าใดปรารถนาจะมีโชคเช่นนี้ แต่ไม่ได้รับโชคที่ว่า มามามา อย่ามัวรีรอ… …”
สายสายตาของมัน โครงกระดูกเปลวไฟซึ่งครอบครองพลังเทพบริสุทธิ์อยู่ในตัวไม่ต่างอันใดจากซี่โครงหมูหอมกรุ่นชิ้นโต สิ่งที่แทรกซ้อนอยู่ท่ามกลางเสียงพล่ามบ่นไม่รู้จบ กลับเป็นเสียงกลืนน้าลายอย่างหิวกระหายเป็นระยะ
โครงกระดูกเปลวไฟหาใช่เพียงผีร้ายชั้นต่าที่ไร้สติปัญญาไม่ ดังนั้นบางครั้งจะได้ยินเสียงกู่ร้องอย่างเดือดดาลจากมัน
ทันใดนั้นเอง โครงกระดูกเปลวไฟพลันร่างแข็งทื่อ เห็นมือดาบที่ห่อหุ้มด้วยพลังสีม่วงข้างหนึ่งทะลวงออกมาจากศีรษะของมัน เปลวไฟทั้งมวลดับวูบไปทันที ชิ้นกระดูกสูญเสียสีสันประกายที่เคยมี
ปัง!
โครงกระดูกพลันแตกสลายเป็นผุยผงร่วงกราวลงบนพื้น
เปลวไฟสีม่วงในดวงตาอากุ่ยเจิดจ้าอย่างน่าตระหนก คล้ายต้องการกระโจนออกมาจากร่างของนางได้ทุกเมื่อ พลังเทพแห่งความตาย
