ภายในร่างของโครงกระดูกเปลวไฟทั้งกล้าแข็งกว่าและบริสุทธิ์กว่าแม่ทัพภูตผีที่พวกมันพบพานด้านนอกไม่รู้ว่ากี่เท่า หากบอกว่าพลังเทพของแม่ทัพภูตผีเป็นลำธารสายน้อย พลังเทพของโครงกระดูกเปลวไฟก็เป็นแม่น้าใหญ่ที่คลุ้มคลั่งสายหนึ่ง
ทหารยันต์ทองคำทำหน้าคล้ายจะร่าไห้
ซี่โครงหมูตุ๋นบินหายไปแล้ว!
“อาอาอาอ๊า! พวกเจ้าทั้งหมดล้วนไสหัวเข้ามา เสี่ยวเหยียบอกให้เจ้าออกมา … …” ทหารยันต์ทองคำดำผู้รันทดหดหู่โถมขึ้นไปบนแท่นเซ่นสรวงชั้นสูงสุด พลางตะโกนปานคลุ้มคลั่ง
แกรก แกรก แกรก!
สามรูปปั้นหินที่เหลือพลันแตกร้าวในบัดดล ตัวประหลาดสามตนกระโจนออกมาตรงหน้ามัน หนึ่งหัวแกะ หนึ่งหัววัว ตัวสุดท้ายมีศีรษะเป็นนกอินทรี
ทหารยันต์ทองคำดำไม่หวาดหวั่นพรั่นพรึง กลับดวงตาเป็นประกายร้องตวาดอย่างสบใจ “ของข้า ของข้า ล้วนเป็นของข้าทั้งสิ้น!”
จั่วม่อผู้ที่เพิ่งเข้ามาถึงพอฟังแทบสะดุดล้มคว่า ลอบปาดเหงื่อน้าเสียงนี้ไฉนฟังดูคล้ายเกออยู่บ้าง
เมื่อขจัดภัยคุกคามจากวิหารเทพปิศาจได้แล้ว จั่วม่อค่อยคลายใจลงบังเกิดความเชื่อมั่นต่อ ‘สวนสวรรค์จักรพรรดิต้องห้าม’ อย่างเปี่ยมล้น แต่รอถึงตอนนี้มันเพิ่งพบว่าอากุ่ยหายตัวไป จึงรีบมาตามหานาง
เห็นอากุ่ยปลอดภัยดี ทั้งยังไม่ได้บาดเจ็บอันใด จั่วม่อเหมือนยกภูเขาออกจากอก
แต่รอจนมันกวาดตามองขึ้นไปยังชั้นสูงสุดของแท่นเซ่นสรวง พลันสะท้านขึ้นทั้งร่าง ดวงตาทอประกายเจิดจ้า!
หลินเชียนครอบครองพรสวรรค์อันน่าอัศจรรย
