ล่านี้แทบเป็นศูนย์ ยิ่งไปกว่านั้นหญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณใกล้จะจัดส่งมาแล้ว หากมันหลบหนีไปในเวลานี้ ความพยายามที่ผ่านมาล้วนแล้วแต่สูญเปล่า
จั่วม่อกล่าวอย่างเคร่งเครียด “ไปเร็ว รีบไปยังเนินสุสานภูต!”
ในเวลานี้มันไม่ปิดซ่อนพลังที่แท้จริงของตนอีก พุ่งทะยานไปด้วยความเร็วสูงสุด
อากุ่ย เขิงเหลียนเอ๋อร์และชิงฮวาเสวี่ยพอฟังก็ไม่ชักช้าร่าไร ทุ่มเทท่าร่างตามติดไปอย่างสุดกำลัง
หัวหน้าผู้คุ้มกันศาลาสมบัติหายากใบหน้าทอแววตื่นตะลึง ก่อนจะกลับคืนสู่ความกระด้างเย็นชาอีกครั้ง หันไปสั่งว่า “พวกเจ้าทั้งหมดจงกลับไปก่อน”
“ต้าเหริน!” เหล่าผู้คุ้มกันร้องเรียกอย่างตื่นตระหนก
“ในการต่อสู้ที่กำลังจะอุบัติขึ้น ไม่มีที่ให้พวกเจ้าสอดมือเข้ามาได้”กล่าวจบคำมันก็โถมลงจากพาหนะปิศาจ ไล่ติดตามจั่วม่อกับพวกไปด้วยพลังของตน
ผู้คุ้มกันที่หลงเหลือหันไปมองหน้ากัน คนผู้หนึ่งพลันเสนอว่า “เราต้องรีบกลับไปรายงานเหล่าป่าน!”
เหล่าผู้คุ้มกันทั้งหมดไม่ลังเลอีก รีบย้อนกลับเข้าเมืองในบัดดล
… …
จั่วม่อหันกลับไปมองหัวหน้าผู้คุ้มกันที่ติดตามพวกมันมา ต้องประหลาดใจอยู่บ้าง กล่าวว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องมาเกลือกกลั้วกับปลักน้านี้ด้วย!”
“เหล่าป่านมอบหมายภาระหน้าที่ ข้าย่อมต้องกระทำให้สำเร็จโดยไม่มีข้อแม้” หัวหน้าผู้คุ้มกันกล่าวอย่างเคร่งขรึมหนักแน่น
จั่วม่อดวงตาทอแววนิยมยกย่อง “ไม่ทราบท่านที่นับถือมีนามสูงส่งว่าอะไร
“ไคว่อาน” หัวหน้าผู้คุ้มกั