่แท้จริงไปแล้ว
หากดูเพียงสภาพแวดล้อม ที่แห่งนี้เหมาะสมต่อการก่อตั้งค่ายกลอาคมหวงห้าม ‘สวนสวรรค์จักพรรดิต้องห้าม’ เป็นที่สุด แม่น้าหยินเที่ยงแท้ยังถือเป็นผลรับที่ไม่คาดหมาย สามารถช่วยเสริมพลังให้แก่ค่ายกลได้อย่างใหญ่หลวง
แต่ไม่ทราบเพราะเหตุใด จั่วม่อรู้สึกหวั่นวิตกอย่างเลือนราง
จั่วม่อสะบัดศีรษะแรง ๆ สลัดความหวั่นไหวไม่มั่นคงอันเบาบางนั้นทิ้งไป แม้ว่าที่แห่งนี้คล้ายมีบางสิ่งประหลาดพิกลอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับ
นึกถึงว่าอีกไม่นานจะได้ประมือกับเหล่ายอดฝีมือผู้เลื่องชื่อของทั้งสามภพ จิตวิญญาณการต่อสู้พลันลุกโหมอยู่ในใจ ทั่วร่างเต็มไปด้วยพละกำลังอันไม่มีที่สิ้นสุด
เพื่อต่อสู้ห้าหั่นกับจอมยุทธ์ทั่วหล้าด้วยพลังของมัน!
เพียงแค่คิดก็ชวนให้ผู้คนโลหิตเดือดพล่านแล้ว!
… …
… …
“ที่แท้ผู้อาวุโสล่วงรู้อยู่แล้วว่าเซียวอวิ๋นไห่ก็คือเซี่ยวม่อเกอ” เทพปิศาจหนุ่มใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ มันยืนด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน คล้ายกับว่าจะสามารถล้มตัวลงนอนหลับใหลได้ทุกเมื่อ
ตาเฒ่าลึกลับที่ขวางอยู่เบื้องหน้ายิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันเหลืองที่หักหายไปส่วนหนึ่ง “เรื่องนี้ข้าไม่อาจยอมรับได้ ไฉนปรักปรำข้าเช่นนั้นเล่า”
“ยามนี้ข้าสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาจริง ๆ แล้ว ผู้อาวุโส ท่านที่แท้มีความสัมพันธ์ใดกับเซี่ยวม่อเกอ หรือว่าเป็นเครือญาติของมัน?” เทพปิศาจหนุ่มถามอย่างยิ้มแย้ม
ตาเฒ่าประหลาดสั่นศีรษะ “เจ้าผิดแล้ว ข้ากับมันไ
