่แล้ว” ชายชราลึกลับผงกศีรษะระรัว ปั้นสีหน้าคล้อยตาม
“ยิ่งไปกว่านั้น ท่านยังบอกว่าข้าสู้ท่านไม่ได้ เรื่องนี้ข้าก็ไม่พอใจมากเช่นกัน!” เทพปิศาจหนุ่มเงยหน้าขวับ เพ่งมองตรงไปยังตาเฒ่าลึกลับ
พลังเทพของมันสั่นสะเทือน บนใบหน้าหล่อเหลาความเกียจคร้านเฉื่อยชาสลายวับไป แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมมุ่งมั่นผิดธรรมดา นี่ทำให้ใบหน้าของมันแผ่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวออกมา จนผู้คนแทบไม่อาจมองตรง ๆ เศษหินฝุ่นทรายรอบกายมันคล้ายถูกดึงดูดด้วยพลังที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งค่อย ๆ ลอยขึ้นช้า ๆ
บึม!
พลังเทพสุดแกร่งกร้าวกวาดวาบออกรอบข้าง ยิ่งหมุนคว้างยิ่งกล้าแข็งขึ้นเรื่อย ๆ ถึงกับฉุดรั้งพลังทั้งมวลในรัศมีหลายสิบลี้เข้ามารวมกัน!
ราวกับพายุหมุนที่จู่ ๆ ก็พวยพุ่งขึ้นไปถึงชั้นฟ้า
รอยยิ้มของมันยังคงทรงเสน่ห์ดุจเดิม ทว่าแหลมคมสุดเปรียบปาน
“จะทำอย่างไรได้เล่า เรื่องราวในโลกหลายประการมักไม่เป็นไปตามความพอใจของผู้คน” ชายชรายังคงกล่าวพลางแย้มยิ้มอย่างไม่ยี่หระ
มันสั่นศีรษะคราหนึ่ง แล้วสืบเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
หนึ่งก้าวนี้ธรรมดาสามัญยิ่ง คล้ายไม่ได้ออกแรงหนักหน่วงอันใด แต่ชั่วพริบตาที่เท้าข้างนั้นกระทบพื้น ตูม กลับปรากฏสุ้มเสียงหนักทึบดุจกลองศึก พื้นปฐพีภายในรัศมีหนึ่งร้อยลี้คล้ายถูกหวดฟาดอย่างรุนแรงสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นหนึ่งครั้งครา!
ยึดถือเท้าขวาข้างนั้นเป็นจุดศูนย์กลาง ปรากฏรอยแตกร้าวดุจใยแมงมุมแผ่กว้างออกไปมากกว่าเจ็ดลี้
รอยร
