้าวที่ผุดขึ้นคล้ายลึกลงไปถึงนรกโลกันตร์ มืดดำไร้ก้นบึ้ง
พายุหมุนของเทพปิศาจหนุ่มยังไหวสะเทือนวูบ ส่วนยอดของพายุหมุนพลันหลุดออกจากการควบคุม กลับกลายเป็นกระแสลมปั่นป่วน แล้วกระจายหายไป
เทพปิศาจหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย ดวงตาเรียวยาวทอประกายคมกริบดุจใบมีด
ริมฝีปากพลันสยายเป็นรอยยิ้มกว้าง “คนมากมายกำลังมา!”
ชายชราถอนใจเฮือก “ดูเหมือนว่าเราต้องสำแดงฝีมือที่แท้จริงแล้ว มิเช่นนั้นคงไม่อาจขู่ขวัญคนเหล่านี้ได้”
“ข้าไม่ชอบออกแรง” บุรุษหนุ่มเทพปิศาจคล้ายพึมพำกับตัวเอง แต่ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้าด้วยแสงอันร้อนแรง
สายตาสองคู่ปะทะกันกลางอากาศ ประกายไฟแลบปลาบ
ในความมืดมิดของรัตติกาล พลังอันรุนแรงที่เกิดจากการปะทะหักหาญของสองยอดยุทธ์พลังเทพเจิดจรัสดุจอาทิตย์ยามเที่ยง ไม่เพียงแต่ละแวกใกล้เคียงกับเมืองปู้โจว กระทั่งจั่วม่อที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ยังรู้สึกได้ชัดเจน
ทุกผู้คนในเมืองปู้โจวพากันตกตะลึงพรึงเพริด
ระยะหลังมานี้คลื่นใต้น้าเชี่ยวกราก ความขัดแย้งทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ บรรดาพลเมืองเดิมของเมืองปู้โจวล้วนคาดเดาได้หลายส่วนหลายคนหลบหนีออกจากเมืองปู้โจวตั้งแต่แรก
ถึงยามนี้ผู้คนส่วนใหญ่ภายในเมืองปู้โจวล้วนเป็นคนจากภายนอก ที่หลงเหลือก็มีแต่ตระกูลใหญ่ที่เชื่อว่าตนมีขีดความสามารถในการคุ้มครองตัวเอง ดังเช่นตระกูลทัง แต่ในช่วงเวลาเช่นนี้แม้แต่ตระกูลทังยังระวังป้องกันอย่างเต็มที่
เกิดเรื่องโกลาหลวุ่นวายถึงเพ
