่มันเฝ้าสังเกตในช่วงหลายวันมานี้ แม่นางน้อยผู้นี้แม้สมองไม่ปกติแต่นางยังคงควรค่าแก่การไว้ใจ
“เอาเถอะ เจ้าในเมื่อมาแล้ว เกอจะไม่ให้เจ้าอยู่ว่างรับประทานเปล่า” จั่วม่อพึมพำ “ไปที่คุกสิบนิ้ว มีคนรอพบเจ้าอยู่”
คุกสิบนิ้ว? มีคนรอพบนาง?
ชิงฮวาเสวี่ยงุนงงอยู่บ้าง แต่ไม่ถามไถ่มากความ เพียงพยักหน้าแรง ๆ“ทราบแล้ว!”
จั่วม่อพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง เด็กหญิงนี้ไม่ปกติจริง ๆ กระทั่งถามนางยังไม่ถามแม้สักครึ่งคำ
หากบอกว่าอาภรณ์ทูตสวรรค์ก่อให้เกิดคลื่นลับหนุนเนื่องไปทั่วทั้งสามภพ เช่นนั้นกระแสน้าร้อนลวกที่เกิดขึ้นจากศาสตรามารปฐพีสี่เล่มชุดก็เป็นสิ่งที่ทุกผู้คนสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจน
หากถามว่าในเวลานี้ผู้ใดอารมณ์ขุ่นมัวมากที่สุด เกรงว่าไม่มีใครเกินเหล่าพ่อค้าแห่งอาณาจักรน้าพุปรโลก สำหรับพวกมัน หญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณแม้หาได้ยาก แต่พวกมันผู้ใดไม่มีเก็บไว้คนละต้นสองต้นบ้างเล่า จนใจที่เมืองปู้โจวอยู่ห่างไกลสุดกู่ ข้ามผ่านอาณาจักรใหญ่น้อยไม่รู้ว่าเท่าใด พวกมันได้แต่เบิกตามองดูอย่างสุดแสนเสียดาย
นั่นคือศาสตรามารปฐพีเชียวนะ!
เมื่อชุยอานแลกเปลี่ยนกงจักรหยินฟ้าโปร่งไม่พลัดพรากไป ผู้คนยิ่งสำนึกเสียใจเจียนจะขาดใจตาย
พวกมันไฉนไม่เชื่อเรื่องนี้ตั้งแต่แรกกันหนอ?
ในช่วงเวลานี้เอง ภายในฉลามเวหาตัวหนึ่ง ชายหน้าเหลืองผู้หนึ่งยืนเงียบ ๆ อยู่ในมุมเล็ก ๆ มันผู้นี้รูปโฉมธรรมดาสามัญ กลิ่นอายสภาวะไม่ได้กล้าแข็งอันใด แต่มัน