ญาณหนึ่งต้นแลกกับศาสตรามารปฐพีหนึ่งเล่มได้หรือไม่?”
ผู้ดูแลซึ่งตลอดเวลาใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ พอฟังสีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดจริงจัง “ถูกแล้ว สามารถแลกได้จริง! ท่านที่นับถือมีหญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณกระมัง?”
วาจาเหล่านี้พอกระทบโสตของชุยอานดุจดั่งเสียงสวรรค์ ในใจลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง แต่ยังคงรักษาสีหน้าสงบเยือกเย็นเอาไว้ได้ “ข้ามี”
ผู้ดูแลไม่กล้าเสียเวลาอีกแม้แต่น้อยนิด รีบกล่าวเร่งรัด “โปรดตามข้ามา”
ผู้ดูแลชักนำชุยอานเข้าสู่ห้องด้านในอย่างรวดเร็ว สถานที่แห่งนั้นถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนา ร้านค้าโดยรอบล้วนปิดทำการชั่วคราว หากมิใช่ถูก
เมื่อ ‘กงจักรหยินฟ้าโปร่งไม่พลัดพราก’ พลันหายไปจากตู้ผลึกแก้วอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ผู้คนที่เฝ้ามองดูอย่างงมงายพากันปากอ้าตาค้างในทันทีร้อนถึงผู้ดูแลที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงต้องรีบอธิบายเรื่องราว เท่านั้นเอง ข่าวที่ว่ามีคนใช้หญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณแลกเปลี่ยน ‘กงจักรหยินฟ้าโปร่งไม่พลัดพราก’ ไปแล้วพลันระเบิดไปทั่วเมืองดุจไฟลามทุ่ง
หญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณสามารถแลกเป็นศาสตรามารปฐพีเล่มหนึ่งจริง ๆ!
สวรรค์ นี่เป็นความจริง!
ทั่วแดนปิศาจคล้ายคลุ้มคลั่งไปในบัดดล!
แต่ในเวลาไล่เลี่ยกัน จั่วม่อกลับไม่ได้สุขสบายนัก มันกำลังจ้องมองตาเฒ่าลึกลับที่อยู่เบื้องหน้าอย่างระแวงระวัง ฟากหนึ่งอากุ่ยยืนเงียบเหมือนหุ่นไม้อยู่ข้างกาย อีกฟากหนึ่งที่เขิงเหลียนเอ๋อร์ที่หรี่
