ง ศาสตรามารปฐพีซึ่งในสายตาของคนมากมายมีค่ามหาศาลหาใดเปรียบ สำหรับจั่วม่อกลับเป็นวัตถุสิ่งของธรรมดาสามัญชิ้นหนึ่ง หาก
สนใจตาเฒ่าประหลาดหรือผู้อื่นไปไยกัน เป้าหมายของมันในตอนนี้มีเพียงหนึ่งเดียว หญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณ เรื่องอื่นนอกเหนือจากนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดกับมัน ไม่ว่าผู้ใดมาเสาะหามัน มันหาได้เกรงกลัวไม่
“เจ้าเป็นใคร??” เขิงเหลียนเอ๋อร์ผู้เพิ่งจะได้พบเห็นชิงฮวาเสวี่ยเป็นครั้งแรกถามด้วยสุ้มเสียงสงบราบเรียบ
ชิงฮวาเสวี่ยรู้สึกในสายตาพร่าเลือนวูบ จากนั้นเงาร่างสีแดงอันเฉิดฉันพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้านางโดยไม่มีเค้าลางบอกเหตุ
กระทั่งชิงฮวาเสวี่ยผู้เยือกเย็นยังสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย นางแม้แตกตื่นตระหนก แต่ยังคงบังคับสีหน้าให้สงบราบเรียบ ย้อนถามกลับไปว่า
?”
เขิงเหลียนเอ๋อร์ร่างหายวับไปในบัดดล
ในที่สุดบนใบหน้าหมดจดงดงามของชิงฮวาเสวี่ยค่อยทอแววตื่นตระหนกสุดระงับ
“นางเรียกว่าชิงฮวาเสวี่ย มื่อครั้งกระโน้นข้าเคยประมือเอาชนะนางรอบหนึ่ง นางติดตามมากับคณะทูตเผ่าอสูรและจดจำข้าได้ ดังนั้นข้าตกลงใจให้นางมาติดตามข้า เพื่อป้องกันมิให้นางเที่ยวกล่าววาจาวุ่นวายอยู่ภายนอก” จั่วม่ออธิบายอย่างจริงจัง ผู้อื่นอาจไม่ทราบ แต่มันรู้ชัดว่าเมื่อครู่เขิงเหลียนเอ๋อร์ตั้งใจจะฆ่านางจริง ๆ หากมันเอ่ยปากล่าช้าไปสักชั่วอึดใจ เกรงว่าชิงฮวาเสวี่ยคงทอดร่างเป็นซากศพไปแล้ว
“ข้าจะไม่ถือสาหาความเด็กหญิงน้อย ๆ ผู้หนึ่งก็แ