ปยังส่วนลึกของตลาด สุ้มเสียงของเซียวอวิ๋นไห่ดังสะท้อนแผ่ว ๆ มาจากภายใน รอบข้างเงียบงันผิดปกติ แต่มันไม่แยแสสนใจ เนื่องเพราะมันเชื่อมั่นในพลังฝีมือของตนอย่างเปี่ยมล้น
มันกระตุ้นแรดเขาน้าเงินหางดาบที่อยู่ใต้ร่าง แรดมหึมาเริ่มควบตะบึง แต่ละย่างก้าวพื้นดินเริ่มสั่นสะเทือนเบา ๆ
ครึ่ก ครึ่ก!
แรดเขาน้าเงินหางดาบเริ่มมุดศีรษะลงต่า นอสีน้าเงินวาบประกายคร่าขวัญสะท้านวิญญาณผู้คน เสียงกู่คำรามแหบต่าดังออกมาจากปากลมหายใจที่เริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ เผยให้เห็นว่ามันกำลังผนึกกำลังทั่วร่าง
เหล่าต้าบนหลังแรดปิศาจกระชับด้ามหอกแนบแน่นมั่นคง ใบหน้าเย็นยะเยียบของมันคล้ายสลักขึ้นจากหินผา
จิตวิญญาณกระหายเลือดที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากพาหนะปิศาจของมัน บันดาลให้เหล่าต้าสองตาแดงฉานในทันที
ความเย็นเยียบที่รู้สึกได้จากด้ามหอกยาวในมือ ช่วยขจัดความคิดฟุ้งซ่านส่วนเสี้ยวสุดท้ายในใจของมันออกไป
ชิงฮวาเสวี่ยรับฟังอย่างเคลิบเคลิ้มงมงาย ริมฝีปากประดับด้วยรอยยิ้มเบิกบาน
ซึ่งความจริงนางไม่เข้าใจสิ่งที่เซียวม่อเกอกำลังบรรยายแม้แต่น้อยสำหรับอสูรผู้หนึ่ง ศาสตร์วิชาหลอมสร้างศาสตรามารลี้ลับคลุมเครือราวกับพยายามอ่านลิขิตสวรรค์ แต่นางรับรู้บรรยากาศพิเศษเฉพาะของตลาดในยามนี้ด้วยหัวใจ ถึงกับไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่าบนใบหน้าของตนก็เต็มไปด้วยเค้าเทิดทูนบูชาดุจเดียวกันกับคนรอบข้าง
เซี่ยวม่อเกอที่อยู่เบื้องหน้านางไม่มีสิ่งใดคุ้นเคย ไม่คล้าย
