เป้ยมากพอที่จะซื้อหาวัตถุดิบหายากซึ่งมีราคาแพง
ศาสตรามารอันล้าเลิศย่อมต้องการวัตถุดิบที่ล้าเลิศเช่นกัน
แม้ว่าปรมาจารย์ศาสตรามารที่มีฝีมือมากที่สุด ยังไม่อาจหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีด้วยวัตถุดิบสามัญได้ เมื่อปรมาจารย์เซียวอวิ๋นไห่ร้องขอให้พวกมันพามาเที่ยวชมตลาดสำหรับวัตถุดิบทั่วไป เหล่าองครักษ์จากตระกูลทังได้แต่งุนงงสงสัยกันถ้วนหน้า ในความเห็นของมัน ที่ท่านปรมาจารย์ต้องการสมควรเป็นวัตถุดิบชั้นดีเลิศที่สุด ปรมาจารย์เซียวมิใช่ว่าคิดหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีหรอกรึ?
แต่เบื้องบนสั่งการลงมาอย่างเฉียบขาด ให้พวกมันอำนวยความสะดวกให้แก่ปรมาจารย์เซียวอย่างสุดความสามารถโดยไม่มีเงื่อนไข
จั่วม่อสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากใจ พยักหน้ารับ “ลองเข้าไปดูกัน”
พวกมันพอก้าวเข้าไปในบริเวณตลาด เสียงเอะอะอึกทึกพลันซัดโถมเข้าหาดุจระลอกคลื่น ร้านค้าแผงลอยถูกจัดระเบียบอย่างเรียบร้อย เห็นวัตถุดิบมากมายมหาศาลกองเรียงรายสุดลูกหูลูกตา สุ้มเสียงต่อราคาถกเถียงและก่นด่าสาปแช่งดังก้องอยู่ในอากาศ ทุกแห่งหนคล้ายเต็มไปด้วยผู้คนที่ตะโกนจนคอพอง ใบหน้าแดงก่า
องครักษ์จากตระกูลทังตัวแข็งทื่ออย่างช่วยไม่ได้ ในฐานะองครักษ์ที่ดีที่สุดในหมู่องครักษ์ทั้งมวลของตระกูลทัง สถานที่ที่พวกมันมักผ่านเข้าไปล้วนแล้วแต่โอ่อ่างดงาม นานมากแล้วที่พวกมันไม่ได้เหยียบย่างเข้าไปในสถานที่อันสับสนวุ่นวายและสกปรกโสโครกถึงเพียงนี้
หัวหน้าองครักษ์เหลือบตามองปรมา
