แต่เป็นวัตถุดิบที่ได้หายากยิ่งสำหรับเหล่านักบวชนิกายพุทธ
ดูจากจำนวนเม็ดประคำ จั่วม่อสันนิษฐานว่าจี้เจิ้งต้องการเก็บรวบรวมให้ครบสิบแปดเม็ดเพื่อทำเป็นสร้อยประคำพวงหนึ่ง สร้อยประคำหากหลอมสร้างแล้วเสร็จ แน่นอนว่าจะทะยานขึ้นเป็นอาวุธเวทระดับสุดยอด จั่วม่อไม่ค่อยเข้าใจลูกประคำปราณอธิษฐานกำยานเพลิงดีนัก แต่ลูกประคำปราณอธิษฐานกำยานเพลิงเหล่านี้ถูกบูชาอยู่ภายในวัดเสวียนคง แต่ละเม็ดอบอวลไปด้วยควันกำยานนานร่วมห้าร้อยปี ระดับคุณภาพสูงล้าสุดยอดอย่างที่ยากจะพบพาน แต่เพียงเพราะว่าจี้เจิ้งกำลังรอคอยเม็ดสุดท้าย จึงยังไม่ได้หลอมสร้างเป็นสร้อยประคำให้แล้วเสร็จ
สุดท้ายความมุ่งมาดปรารถนาของมันมาจบลงด้วยการตกเป็นผลประโยชน์แก่จั่วม่อแทน
อย่างไรก็ตาม การหลอมสร้างลูกประคำปราณอธิษฐานกำยานเพลิงเหล่านี้ต้องใช้กรรมวิธีพิเศษเฉพาะ จั่วม่อไม่เหมาะที่จะใช้งานพวกมันดังนั้นตกลงใจจะทิ้งของวิเศษเหล่านี้ให้แก่จงหยูแทน จงหยูถือครองพลังอธิษฐาน ย่อมเหมาะสมที่จะหลอมสร้างของวิเศษนี้มากกว่ามัน ผลลัพธ์ที่ได้จะดีกว่าทำเป็นอาวุธเวทที่ใช้พลังปราณ
สมบัติชิ้นถัดมายังอัศจรรย์พันลึกยิ่งกว่า เห็นบนเศษกิ่งไม้สีดำที่ผุเปื่อย มีดอกบัวสีแดงเข้มอันสวยสดงดงามเบ่งบานอย่างเฉิดฉาย
“บัวกลับชาติทลายปรภพ!” เสียงผูเยาร้องอุทานอยู่ในจิตใจของจั่วม่อ
ได้ยินเสียงร้องของผูเยา จั่วม่อตื่นเต้นลิงโลดขึ้นมาทันที สิ่งที่กระทั่งผูเยายังต้องร้องอุทานออกมา ย่
