บอากุ่ยแล้ว สิ่งนี้จะมีส่วนช่วยต่อนางอย่างใหญ่หลวง”
“ประเสริฐ! ประเสริฐยิ่ง!” จั่วม่อกลายเป็นลิงโลดยินดีในทันทีจากนั้นฉุกคิดถึงปัญหาประการหนึ่ง รีบถามอย่างร้อนใจ “มีวิธีการใช้งานเป็นพิเศษหรือไม่?”
“เพียงแค่รับประทานลงไปก็พอ” ผูเยากล่าวเรียบ ๆ
จั่วม่อเลียริมฝีปากแห้งผาก ทันใดนั้นรู้สึกตึงเครียดขึ้นมา มันหันหน้าไปมองอากุ่ย ในเวลานี้มันไม่มีอารมณ์จะตรวจดูผลกำไรอื่นอีก สมบัติเหล่านั้นที่มีค่านับหมื่นจิงสือ ในชั่วขณะนี้ไม่อาจดึงดูดสายตาของมันแม้แต่ชั่วแวบ
อากุ่ยมองดูมันอย่างเงียบงันดังเช่นปกติ นัยน์ตาสีเทาอันแข็งทื่อไม่หลบเลี่ยงสายตาของจั่วม่อ
จั่วม่อจู่ ๆ รู้สึกเจ็บปวดใจขึ้นมา
ภาพเหตุการณ์อันแหว่งวิ่นกระจัดกระจาย กับใบหน้าอันสงบราบเรียบเหมือนหุ่นไม้นี้ผุดขึ้นในใจมันไม่ขาดสาย
มันเข้าใจในบัดดล
ทั้งหมดที่มันกระทำ ไม่ใช่เพียงแค่เพื่อหาคำตอบเท่านั้น
มันใช้มือซ้ายเกาะกุมมือของอากุ่ยเอาไว้อย่างแนบแน่น จากนั้นยื่นดอกบัวกลับชาติทลายปรภพส่งไปถึงริมฝีปากของอากุ่ย
ดอกบัวกลับชาติทลายปรภพพลันแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานสีเขียวสายหนึ่ง พุ่งผ่านเข้าไปในปากของอากุ่ย
ภายใต้มือของมัน มือของอากุ่ยกระตุกวูบ
หลัวต๋าหวาดวิตกอยู่บ้าง กองทัพของเซี่ยวม่อเกอจู่ ๆ ก็หายสาบสูญไปอย่างกะทันหัน นึกถึงว่าช่วงที่ผ่านมากองทัพของเซี่ยวม่อเกอเฟ้นหาผู้นำทางในท้องถิ่นอย่างเปิดเผย ความคิดหนึ่งเต้นเร่าขึ้นในใจของหลัวต๋าอย่างไม่อาจบั
