ยวัน อาการบาดเจ็บของมันแม้สะกดเอาไว้ได้ แต่ไม่ได้ทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย
จี้เจิ้งรับมืออย่างไม่ลำบากกินแรง ขอเพียงเซี่ยวม่อเกอไม่ยอมใช้พลังเทพ พลังอื่นทั้งสามก็มิอาจก่อให้เกิดภัยคุกคามอันใดต่อมันได้
แล้วเซี่ยวม่อเกอจะใช้พลังเทพต่อกรกับมันหรือไม่?
ไม่มีทาง!
เรื่องนี้จี้เจิ้งยอมถอดใจไปนานแล้ว
แต่แล้วพวกมันพอประมือกัน จี้เจิ้งพลันใจสั่นสะท้าน ดวงตาไร้ประกายของมันพลันสว่างวาบ …พลังเทพ!
หลังจากรับการทรมาทรกรรมมาหลายวัน จี้เจิ้งแทบหลั่งน้าตาแห่งความปลาบปลื้ม!
สวรรค์ยังมีตา!
ในความลิงโลดยินดี จี้เจิ้งสงบใจลงทันควัน มันไม่ออมรั้งยั้งมืออีกเปลี่ยนจากท่าทางเฉื่อยชาเป็นบุกจู่โจมปานจักรผัน
เป็นพลังเทพดังที่คาด!
เซี่ยวม่อเกอคล้ายต่อสู้อย่างสุดกำลัง เร่งเร้าพลังเทพอันเปี่ยมล้นโดยไม่ออมรั้ง
จี้เจิ้งไม่เพียงไม่หวาดเกรง ทั้งยังปิติยินดีสุดระงับ มันเพียงเฝ้าระวังอาวุธวิเศษอันทรงอานุภาพของเซี่ยวม่อเกอก็พอ หากเซี่ยวม่อเกอนำอาวุธวิเศษอันร้ายกาจนั้นออกมา มันจะรีบถอยหลบไปให้ไกลในทันที
มันหวาดระแวงถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อในมือเซี่ยวม่อเกอ หากไม่มีถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อ เซี่ยวม่อเกอก็ไม่ต่างจากพยัคฆ์ร้ายที่ปราศจากเขี้ยวเล็บ ไม่เป็นภัยคุกคามอันใด
การต่อสู้ดุเดือดรุนแรงยิ่ง ต่างจากการหยอกล้อหยั่งเชิงในหลายวันมานี้เป็นคนละเรื่อง
ฝ่ายหนึ่งมีพลังฝึกปรือด่านฝ่านซู มันแม้ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แต่ท่าร่างสภาวะยังคงเปี่ยมไป
