อหยิ่งถือดีของกงเหยี่ยเสี่ยวหรง เจียงเจ๋อกลับรอบคอบระมัดระวังกว่ามาก มันไหนเลยจะละเลยชัยภูมิสำคัญเช่นนั้นได้? เจียงเจ๋อก่อตั้งค่ายกลยันต์หลายต่อหลายชั้นไว้รอบ ๆ แม่น้าอาณาจักรที่นำเข้าสู่อาณาจักรขุนเขายะเยือก สร้างให้อาณาจักรขุนเขายะเยือกกลายเป็นป้อมปราการที่ไม่อาจบุกทะลวงได้
ก่อนที่จะได้ล่วงรู้ถึงเส้นทางลับจากปากของผู้นำทางซึ่งเป็นปิศาจท้องถิ่น กงซุนชากับเปี๋ยหานไม่เคยคิดถึงการบุกจู่โจมอาณาจักรขุนเขายะเยือกแม้แต่ครั้งเดียว
เนื่องเพราะมันเป็นไปไม่ได้
อาศัยกองทัพขนาดย่อมของพวกมัน กลยุทธ์ที่เหมาะสมที่ดีที่สุดคือเดินไปพลาง ค้นหาช่องว่างรอยโหว่ไปพลาง คิดบุกจู่โจมป้อมปราการที่มีการป้องกันดีเยี่ยมที่สุดของศัตรู ไยมิเท่ากับแส่หาที่ตาย
ยกตัวอย่างเช่นกงเหยี่ยเสี่ยวหรง มันแม้มีกองทัพขนาดใหญ่ที่เพียบพร้อมไปด้วยไพร่พลชั้นยอด แต่เมื่อเผชิญกับม้าฝานผู้เอาแต่เฝ้ารักษาป้อมปราการ ไม่ยอมก้าวออกจากค่ายทัพแม้สักก้าวเดียว กระทั่งยอดแม่ทัพเช่นกงเหยี่ยเสี่ยวหรงยังจนปัญญา ได้แต่ต้องกล้ากลืนรับความปราชัยแต่โดยดี ต่อหน้าป้อมปราการที่ตั้งมั่นอย่างเข้มแข็ง และเพียบพร้อมไปด้วยการปกป้องจากค่ายกลยันต์จำนวนมหาศาล ไม่ว่ากองทัพใดก็ไม่มีหนทางที่ดีไปกว่าเข้าปะทะด้วยกำลังอย่างซึ่งหน้า
เมื่อโอกาสที่ดีงามถึงเพียงนี้เสนอส่งมาถึงเบื้องหน้า หากพวกมันไม่กระโจนเข้าตะครุบเอาไว้ กงซุนชาก็ไม่ใช่กงซุนชา เปี๋ยหานก็ไม่ใช่เปี๋ยหานแ
