ล้ว!
แรกเริ่มเดิมที พวกมันวางแผนการเอาไว้ว่าให้เปี๋ยหานดึงดูดความสนใจของเจียงเจ๋อ ส่วนกงซุนชาจะอาศัยเส้นทางลับ ลอบบุกเข้าไปในอาณาจักรขุนเขายะเยือก แต่หลังจากถกเถียงหารือกันอยู่เป็นเวลานานค่อยได้ข้อสรุปว่าหากเป็นเปี๋ยหานเป็นผู้ลอบเข้าไป จะสร้างความเสียหายแก่ศัตรูได้หนักหน่วงรุนแรงยิ่งกว่า เหตุผลประการแรกก็เนื่องมาจากความแค้นระหว่างเปี๋ยหานกับวัดเสวียนคง ส่วนอีกประการหนึ่ง ก็คือเปี๋ยหานรู้จักมักคุ้นกับบรรดาแม่ทัพบัญชาการศึกของวัดเสวียนคงมากกว่ากงซุนชาหลายขุม
เปี๋ยหานทราบความร้ายกาจของเจียงเจ๋อเป็นอย่างดี มันเตือนกงซุนชาว่าพวกมันไม่อาจเปลี่ยนความเร็วในการเดินทัพ เจียงเจ๋อรอบคอบปราดเปรื่องเป็นที่สุด หากกงซุนชาถ่วงเวลาการเดินทัพแม้เพียงเล็กน้อยเจียงเจ๋อแน่นอนว่าจะตรวจพบในทันที
กงซุนชาปฏิบัติตามคำแนะนำของเปี๋ยหาน รักษาจังหวะการเดินทัพอย่างแนบเนียนตลอดทาง
ส่วนในด้านของเปี๋ยหาน พวกมันเร่งรุดเดินทางด้วยความเร็วเต็มพิกัด
หลังจากโหมเร่งเดินทางอย่างบ้าคลั่งติดต่อกันเป็นเวลายาวนานถึงเพียงนี้ กระทั่งเปี๋ยหานยังเหน็ดเหนื่อยจนกระดูกแทบหักสลาย แต่เมื่อ
หวนนึกถึงความทุกข์ยากลำบากที่มันต้องกล้ากลืนฝืนทนตลอดเวลาหลายปีที่อยู่ภายใต้กรงขังของวัดเสวียนคง นึกถึงสภาพไร้ความรู้สึกดุจหุ่นไม้ของเหล่าสมาชิกกองพันบาปเคราะห์ ร่างกายที่เหนื่อยล้าของมันกลับกลายเป็นมีเรี่ยวแรงขึ้นมาอีกครั้งอย่างน่าประหลาด ความคิดและ
