สูร?
เจ้ากล้าล่วงเกินเซี่ยวเหยีย (นายท่านเซี่ยว) ต่อหน้าเราหรือ?
ใช่รำคาญในการมีชีวิตแล้วหรือไม่?
รับฟังถ้อยคำประดานี้ จั่วม่อแย้มยิ้มอย่างอิ่มอกอิ่มใจ จากนั้นถามผูเยา “สองโจรหัวโล้นเฒ่าจะพลาดร่องรอยของเราหรือไม่?”
นึกถึงสิ่งที่พวกมันจัดตั้งเอาไว้ตลอดทาง กระทั่งมันเองยังหวั่นใจ เจ้าเล่ห์ เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว!
กลอุบายที่คล้ายไม่รู้จักหมดสิ้นของผูเยา ช่วยเปิดหูเปิดตาให้แก่มันอย่างแท้จริง
มันยามนี้ถึงกับเป็นห่วงว่าสองโจรหัวโล้นเฒ่าจะคลาดจากร่องรอยของพวกมัน แล้วจะย้อนกลับไปสร้างปัญหาให้แก่พวกกงซุนชา นั่นจะไม่ดีแล้ว หนึ่งในกุญแจสำคัญในสงครามครั้งนี้ คือการที่มันจะต้องฉุดลากสองโจรหัวโล้นเฒ่าคู่นี้ให้อยู่ห่างจากสนามรบ
“อย่าได้ประเมินวัดเสวียนคงต่าเกินไป” ผูเยาแค่นเสียงตอบคำถามของจั่วม่อ
ฮุยเป่าใบหน้าขะมุกขะมอมไปด้วยฝุ่นดิน สีหน้าย่าแย่ยิ่ง
จนกระทั่งถึงยามนี้ มันสูญเสียสัตว์ปราณไปแล้วถึงหกตัว! ตลอดห้าปีที่ผ่านมา มันยังไม่เคยสูญเสียสัตว์ปราณเป็นจำนวนมากเท่ากับที่สูญเสียไปในหนึ่งวันนี้เลย กระบวนท่าของอีกฝ่ายไม่ได้ยึดถือตามกรอบธรรมเนียม แตกต่างจากแนวทางในปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเล่ห์กลที่เก่าแก่และกลอกกลิ้งร้ายกาจบางอย่าง ซึ่งมันไม่มีปัญญาป้องกันได้ทำให้มันต้องเพลี่ยงพล้าอย่างต่อเนื่อง
หากมิใช่ว่ามันช่าชองชำนาญ และมีความรู้สึกเฉียบไวเหนือธรรมดาเกรงว่ามันคงคลาดจากร่องรอยของฝ่ายตร
