งข้ามไปเสียนานแล้ว
แต่ถึงกระนั้น ยามนี้มันไม่มีความเชื่อมั่นแม้แต่น้อย
ฝ่ายตรงข้ามมีประสบการณ์โชกโชนกว่ามันเป็นแน่แท้ ที่สำคัญไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังกลอกกลิ้งเจ้าเล่ห์กว่ามันมาก! ผู้อื่นใช้หลุมพรางกับดักอันพิสดารออกมาไม่ขาดสาย เชื่อมโยงกันเป็นห่วงโซ่ หนึ่งสิ้นสุดอีกหนึ่งก่อเกิด ทั้งยังแตกต่างออกไปทุกครั้ง
หากฝ่ายตรงข้ามมุ่งเป้ามายังการสังหารคน ตัวมันเองคงทอดร่างเป็นซากศพไปแต่แรก
ในการรับมือหลุมพรางกับดัก สิ่งที่ผู้คนห้าหั่นกันไม่ใช่เพียงแค่ฝีมือหรือเคล็ดลับ แต่ยังรวมถึงพลังใจและความเข้มแข็งของจิตใจอีกด้วย ฮุยเป่าทราบดีว่าทางด้านนี้ มันเป็นฝ่ายปราชัยอย่างยับเยิน
ความเชื่อมั่นเพียงหนึ่งเดียวที่มันยังหลงเหลืออยู่ คือด้านข้างมันยังมีสองผู้อาวุโสสุดยอดฝีมืออยู่ด้วย ทั้งสองท่านแน่นอนว่าต้องไม่เบิกตามองดูมันถูกฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตา
ไต้เทาสีหน้าไม่สู้ดีเช่นกัน มันเห็นสภาพน่าอเนจอนาถของฮุยเป่าอยู่ตรงหน้า ยอดฝีมือด้านสะกดรอยของสำนักเช่นฮุยเป่า ถึงกับถูกเด็กหนุ่มผู้หนึ่งเล่นงานจนหวาดผวาถึงเพียงนี้ จะให้ไต้เทามีอารมณ์ดีอย่างไรไหว แต่ในทางตรงกันข้าม ตั้งแต่ต้นจนจบ จี้เจิ้งสีหน้าไม่แปรเปลี่ยนแม้แต่แวบเดียว ราวกับว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดต่อมัน
ฮุยเป่าทันใดนั้นสูดหายใจเฮือก สายตาของมันจับจ้องไปยังตัวเมืองที่เห็นอยู่แต่ไกล
“เป็นที่นี่?” ไต้เทาถามทันควัน
“ใช่ขอรับ! ต้าเหริน!” ฮุยเป่า
