งแก่ใจ ว่าจดหมายฉบับนี้คงไม่ผิดไปจากความเป็นจริงมากนัก
สองฝ่านซู นี่เผยให้เห็นพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ไพศาลของวัดเสวียนคงอย่างชัดแจ้ง เพื่อฆ่าคนผู้หนึ่งถึงกับส่งสองฝ่านซูออกมา ทอดตามองทั่วภพซิวเจ่อ มีเพียงสี่มหาอำนาจเท่านั้นที่มีขุมกำลังเช่นนี้
นี่คือพลังอำนาจ
แม้ว่ามี ‘ผู้หวังดี’ ลอบกระตุ้นเตือนให้มันรู้ตัวล่วงหน้า จั่วม่อกับพวกทั้งหลายยังคงไม่มีหนทางแก้ไข
“กลับไปยังอาณาจักรทะเลเมฆเป็นอย่างไร?” กงซุนชามองดูจั่วม่อด้วยสายตาหวาดวิตก ฝ่านซูสองคนมีขีดความสามารถตัดผ่านกองพันของมันดุจเดินเล่นตามท้องถนน และหากพวกมันลงมือประสานกับกองทัพพลังทำลายล้างของพวกมันจะยิ่งน่าสะพรึงกลัวอย่างที่ไม่มีผู้ใดจินตนาการได้
จั่วม่อฝืนยิ้มเจื่อนขม “สายเกินไปแล้ว! เกรงว่าโจรหัวโล้นเฒ่าด่านฝ่านซูสองคนนั้น จะอยู่ไม่ไกลจากเราเท่าใดแล้ว”
เปี๋ยหานนิ่งเงียบงันไปนาน แม้แต่มันยังคาดไม่ถึงว่าทางสำนักจะถึงกับส่งฝ่านซูออกมาสองคนเพียงเพื่อสังหารจั่วม่อ มันอยู่ในสำนักมานานปี ทราบดีว่ายอดยุทธ์ด่านฝ่านซู สำหรับสำนักแล้วถือเป็นขุมกำลังระดับสุดยอด
หรือว่าวัดเสวียนคงเข้าใจว่า พวกมันเป็นภัยคุกคามต่อการคงอยู่ของสำนักถึงเพียงนั้นจริง ๆ?
ในใจมันรู้สึกขัดแย้งอยู่บ้าง มันย่อมปรารถนาจะเปิดศึกตัดสินเป็นตายกับวัดเสวียนคง แต่มันยังทราบดีว่าสองฝ่านซูเป็นปัญหาใหญ่สำหรับพวกมัน
จั่วม่อจู่ ๆ กวาดตามองมายังเปี๋ยหาน เอ่ยถามว่า “วัดเสวียนคงมีชนชั้
