ตาย พลันโขกศีรษะอย่างบ้า คลั่งจากนั้นเงยใบหน้าที่อาบไปด้วยเลือดขึ้น กล่าวเสียงสั่นสะท้าน “ผู้น้อยใช้การไม่ได้! สร้างความผิดหวังให้แก่จู่ซ่าง! ผู้น้อยขอชดใช้ ความผิดนี้ด้วยชีวิต ไม่คิดแค้นอันใด! บุตรชายของผู้น้อยยังเยาว์วัยนัก จู่ ซ่าง พี่น้องทั้งหลาย โปรดเมตตามันด้วย!”
กล่าวจบคำ มันพลันฟาดฝ่ามือขวาใส่ศีรษะตนเอง ศีรษะแตก ออกเป็นเสี่ยง ๆ ร่างครํ่าลงไปกับพื้น วิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง!
เหล่าแม่ทัพนายกองมีสีหน้าปวดร้าว แต่ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปาก ในเวลาเช่นนี้การร้องขอความเมตตาไม่ใช่เรื่องดี จู่ซ่างแม้โหดเหี้ยมอำมหิต แต่ยังคงใส่ใจดูแลผู้ที่อยู่ด้วยกันมานาน
จริงดังคาด บุคคลที่อยู่ภายในห้องเงียบงันไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวว่า “มอบตำแหน่งในค่ายรุ่นเยาว์ของปีนี้ให้แก่บุตรชายมัน บอกมันอย่าได้เสีย ชื่ออันห้าวหาญของบิดามัน นำไปกลบฝังอย่างสมเกียรติเถอะ”
“ขอรับ!” เหล่าแม่ทัพนายกองตอบรับเป็นเสียงเดียว “ฟังว่าเซียนกระบี่ผู้นั้นไม่เกรงกลัวการต่อสู้ใด ๆ ใช่หรือไม่?”
เหล่าแม่ทัพนายกองใจสั่นสะท้านลอบสบตากันวูบ พวกมันนึกไม่ถึง ว่ากระทั่งเรื่องนี้ยังมาเข้าหูจู่ซ่างด้วย พวกมันตระหนักทันทีว่าผิดท่าแล้ว
พวกมันล่วงรู้นิสัยใจคอของจู่ซ่างดี ไม่ว่าจะอย่างไรต้องดีเลิศที่สุด ใน เมื่อคำเล่าลือจากปากผู้อื่นมาถึงหูคู่ซ่างแล้ว จู่ซ่างย่อมอดรนทนไม่ได้ หากพวกมันยังเอาแต่นิ่งเช่นนี้ เกรงว่าไม่ว่าผู้ใดก็ไม่มีจุดจบที่ดี พวกมันส
