กมีความสำเร็จ ความคิดแรกของจั่วมอคือแบ่งปันวิธีการนี้ ให้แก่อากุ่ย แต่มันไม่ทราบว่าอากุ่ยจะสามารถเข้าใจเคล็ดความเหล่านี้ หรือไม่อีกคนหนึ่งที่มันพอจะแบ่งปันด้วยได้คือเขิงเหลียนเอ๋อร์ แต่จั่วมอ รีรอลังเลอยู่บ้าง ในใจมันเขิงเหลียนเอ๋อร์ไม่ได้มีความสำคัญเทียบเท่ากับ อากุ่ย แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ทุกการต่อสู้ของมัน นางไม่เคยล่าถอยหลีกลี้ แม้แต่ก้าวเดียว ครั้งสุดท้ายนี้ยังต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บไม่น้อย จั่วม่อบังเกิดความรู้สึกว่า นางสามารถเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในพรรคพวกของมันได้อย่างเต็มปาก
ดังนั้นจั่วม่อฉุดลากอากุ่ยกับเขิงเหลียนเอ๋อร์เข้ามา ก่อนจะเริ่ม สาธยายเคล็ดวิชาที่เพิ่งบรรลุ
อากุ่ยสีหน้าแข็งที่อดุจท่อนไม้ ราวกับว่านางไม่ได้รับฟังสิ่งใด แต่เขิงเหลียนเอ๋อร์สีหน้าปิติยินดีสุดระงับ นางทำท่าเงี่ยหูรับฟังคล้ายเกรงว่าจะตกหล่นคำใดไป
จั่วม่อบอกเล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่มันประสบมาจนครบถ้วน ก่อนจะหยุด ลงในที่สุด
แต่อากุ่ยยังคงมีสีหน้าท่าที่ดุจเดิม ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแม้แต่น้อย จั่วม่อลอบทอดถอนใจอย่างเวทนา จากนั้นลูบศีรษะนางเบา ๆ เมื่อเห็นเขิงเหลียนเอ๋อร์มีสีหน้าเลื่อนลอยซึมเซา มันก็ไม่ได้ส่งเสียงรบกวน ฉุดดึงอากุ่ย เดินออกไปเงียบ ๆ
หลังจากปล่อยให้เขิงเหลียนเอ๋อร์จมอยู่ในห้วงความรู้แจ้งของนาง โดยไม่ให้ผู้ใดรบกวน จั่วมอพลันนึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง ให้คนเรียกอสูรควันดำ เข้ามาพบ
จั่วม่อกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “
