ม่ได้
เจ้าสำนักคุนหลุนก้าวลํ้าออกมา ยื่นมือเข้าคว้าจับกระบี่บินสีฟ้าที่ สร้างขึ้นจากพลังเทพเล่มนั้น
เพียะ เพียะ เพียะ!
ประกายแสงสีฟ้านับไม่ถ้วนระเบิดขึ้นในกำมือของเจ้าสำนักคุนหลุน แต่เจ้าสำนักคุนหลุนคล้ายไม่ได้รับผลกระทบใด มือของมันไม่ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
เพียะ!
สุ่มเสียงคราวนี้ดังกว่าเมื่อครู่อยู่บ้าง กระบี่พลังเทพสีฟ้าพลันแตก ระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ!
ตั้งแต่ต้นจนจบ มือของเจ้าสำนักคุนหลุนไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
พลังงานสีฟ้าที่แตกระเบิดจนไม่มีรูปร่างคล้ายถูกกักขังไว้ภายในฝ่า มือของมัน ประดุจกรงล่องหนเล็ก ๆ กรงหนึ่ง ลำแสงวาบไปมา แต่ไม่อาจทะลวงผ่านออกมาได้
เจ้าสำนักคุนหลุนเหยียดมือออก ปล่อยให้ลำแสงจางหายไป จากนั้นกล่าวเสียงเย็นชา “แกร่งกร้าวยิ่งกว่าพลังปราณ ทั้งยังเข้มแข็งกว่าเป็นเท่าตัว อย่างไรก็ตาม ผู้ใดคิดฝึกปรือพลังเทพจะต้องฝึกปรือพลังทั้งสามเสียก่อน”
ฝีมือและสายตาของท่านเจ้าสำนัก บันดาลให้หลินเชียนยอมรับนับ ถือจนหมดใจ สมกับที่เป็นท่านเจ้าสำนักเพียงมองปราดเดียวก็เข้าใจทะลุ ปรุโปร่ง หลินเชียนรับคำอย่างนอบน้อม “ถูกแล้วขอรับ!”
“พลังทั้งสาม?” ผู้อาวุโสที่เหลือขมวดคิ้วนิ่วหน้า
คุนหลุนเฝ้าปรารถนาพลังเทพมานานปี แต่พวกมันไม่เคยประสบความสำเร็จมาก่อน หากมิใช่ว่าหลินเชียนประมือกับเซี่ยวม่อเกอกับพวกโดยตรง ได้สัมผัสรับรู้พลังเทพที่แท้จริง พวกมันจะยังคงไม่มีผลลัพธ์อันใดเลย กระทั่งพวกมันเองยังคา
