ั้นแม้แต่ชั่ววูบ นางไม่ต่างจากมัจฉาในสายวารี เพียงขยับโยกเบา ๆ ร่างก็พุ่งลิ่วฝ่ากระแสคลื่นลมไปไกลลิบเพียงไม่กี่อึดใจนางก็คืบใกล้อวี่ไสว้เข้าไปทุกขณะ
อวี่ไสว้หรี่ตาแคบลง มือขวาที่บัดนี้ซ่อนอยู่เบื้องหลังสั่นสะท้าน เล็กน้อย
มันตื่นตระหนกสุดระงับ
นับตั้งแต่มันบรรลุถึงด่านไสวก็ไม่ต้องลงมือต่อสู้อีก ไม่มีผู้ใดหาญกล้าพอที่จะท้าทายมัน ทั่วทั้งร้อยเถื่อนแดนทมิฬจอมปิศาจด่านไสว้นั้นเป็นตัวตนขั้นสูงสุด แม้ว่ามันจะมุ่งเน้นการก่อร่างสร้างกิจการมากกว่า แต่ก็ไม่เคยละเลยการฝึกฝีมือบำเพ็ญเพียร
แต่คราครั้งนี้ มันถึงกับรู้สึกกดดันด้วยการโจมตีของเซี่ยวม่อเกอ
หากมิใช่ว่ามือขวาของมันยังคงสั่นระริกอย่างที่ไม่อาจควบคุมบังคับ ได้มันจะไม่ยินยอมเชื่อความจริงข้อนี้เป็นอันขาด
เขตแดนสวรรค์สิบอีก! ทรงพลานุภาพถึงเพียงนี้จริงๆ
มันรู้สึกไม่ค่อยแน่ใจนัก ต่อหน้าจอมปีศาจด่านไสว้ เขตแดนของ ปีศาจด่านเจียงสมควรไม่เป็นภัยคุกคามแม้แต่น้อย! แต่เขตแดนสวรรค์สิบ อีกาของเซี่ยวม่อเกอไลนข่มขู่คุกคามมันได้?
หรือว่านี่คืออานุภาพของพลังเทพ? ความคิดนี้เมื่อวานผ่านในใจของอวี่ไสว้ ดวงตาของมันพลันสว่างวาบ ต้องเป็นเพราะพลังเทพไม่ผิดแน่
ไม่ว่าแสงระเบิดเจิดจ้า หรือกระแสลมคลุ้มคลั่งไม่ระคายผิวของอวี่ไสว้แม้แต่น้อย มันยังคงสงบนิ่งอยู่กลางหาวประดุจหินผาสูงชัน เงยหน้า ในมองจุดดำบนฟากฟ้า มุมปากจุดด้วยรอยยิ้มลี้ลับ
เทียบกับสีหน้าท่าที่ปลอดโปร่งผ
