“คุ้มกันต้าเหริน!” ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอย่างหวาดหวั่นขวัญผวา เสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราดของซู่หลงกึกก้องดุจสายฟ้าคำรน ผู้คนที่อยู่ รอบกายจั่วม่อคล้ายเพิ่งสะดุ้งตื่นขึ้นมา พวกมันพบว่าระหว่างที่มัวแต่ตื่นตะลึง ภยันตรายร้ายแรงก็ประชิดใกล้พวกมันเข้ามามากกว่าเดิม โดยไม่ทันจะได้รู้ตัว กองโจรตระกูลหมิงก็แทบจะโถมทะยานเข้ามาถึงเบื้องหน้าของพวกมันแล้ว!
ยิ่งใกล้เข้ามา สีหน้าดุร้ายทมึงทึงของกองโจรตระกูลหมิงยิ่งเห็นได้ ถนัดชัดเจน พวกมันกระทั่งมองเห็นถึงกล้ามเนื้อที่เขม็งเกร็ง เห็นหนวด เคราที่สะบัดปลิวของพวกมัน
รวมถึงรังสีฆ่าฟันและความกระหายเลือดเยี่ยงสัตว์ร้ายของพวกมัน!
จูเข่อถึงกับศีรษะลั่นอึงอล สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง ทันใดนั้นได้ สติอย่างฉับพลัน แผดเสียงตวาดสุดเรี่ยวแรงที่มา “คุ้มกันกงจู่!”
เหล่าทหารองครักษ์ของแต่ละขุมกำลังสาดพุ่งร่างมาจากในกระบวน ทัพที่พวกมันถูกจัดสรรไว้ ปล่อยให้กระบวนทัพทั้งหมดเสียขบวนรวนเร ความอลหม่านบังเกิดขึ้นทุกแห่งหน กระบวนทัพในที่สุดไม่อาจรักษา เอาไว้ได้อีก ผู้คนพากันหมุนตัวแตกฮือหลบหนีไม่คิดชีวิต
คนเหล่านี้มารวมตัวกันเพราะจั่วม่อ ยามนี้เมื่อศัตรูบุกทะลวงเข้าจู่ โจมจั่วม่อดุจสายฟ้าแลบ ความหลวมมือที่หลวมคลายแต่แรกก็ขาดสะบั้น ลงในบัดดล
ความหวาดหวั่นและสิ้นหวังลุกลามออกไปอย่างรวดเร็วในแถวทัพ ของพวกมัน!
ขบวนทัพค่ายกลขนาดมหึมาล่มสลายลงในชั่วพริบตา ผู้คนแตกฮือหลบหนีไปทุ
