กทิศทุกทาง สับสนอลหม่านสุดบรรยาย
บรรดาองครักษ์ประจำตัวกงจู่ละทิ้งคนเหล่านี้อย่างไม่ไยดี พวกมัน สองตาแดงฉาน เร่งรุดไปหากงจู่ของพวกมันอย่างสุดกำลังความสามารถสมาชิกค่ายเว่ยและหน่วยองครักษ์ดาวสรรค์ยังพากันโผพุ่งหลบหลีกกระแสผู้คน เร่งทะยานไปยังตำแหน่งที่จั่วมออยู่ในปัจจุบัน!
เสียกงจู่ใบหน้าเคลือบคลุมไปด้วยความหวาดผวา นางสีหน้าขาว เผือดไร้สีเลือด ฝูงชนที่แตกตื่นลนลานกระจัดกระจายไปทุกแห่งหน ใบหน้ากระเหี้ยนกระหือรือของกองโจรตระกูลหมิงผ่านเข้ามาในสายตา นาง ทุกเสียงที่นางได้ยิน ล้วนเป็นสุ่มเสี่ยงของการฆ่าฟัน เสียงขู่คำราม เสียงหวีดร้อง และคร่ำครวญหวนไห้!
นางสับสนงงงวย เรื่องราวมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร?
นางกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างเลื่อนลอย สุดท้ายไปจับนิ่งอยู่บนร่างค่อนข้างผอมอันคุ้นตาคุ้นใจ
อย่างช้าๆ ดวงตานางค่อยจดจ่อรวมรั้ง ประกายความหวังสายหนึ่ง จุดขึ้นในใจ
ใบหน้าของมันยังคงไม่แยแสและครอบคลุมด้วยสีหน้าเย็นยะเยียบ แต่ในยามนี้ ภายใต้ความไม่แยแสของมัน นางสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่าง ที่ทำให้นางต้องสะท้านใจ
มันไม่ตื่นตระหนก
จั่วม่อร่างเหยียดตรงดุจคันทวน สีหน้าราบเรียบเฉยชา ราวกับมองไม่ เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวมัน
กองโจรตระกูลหมิงพุ่งลิ่วเข้ามาด้วยความเร็วสุดขีด กองทัพแรกที่ โถมทะยานนำมาเบื้องหน้าสำแดงให้เห็นฝีมืออันเป็นที่เลื่องลือของเหล่า โจรตระกูลหมิงอย่างชัดแจ้ง ภายในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น พวกมัน
