ลาย
จั่วม่อมองดูเถาซึ่งที่ใบหน้าขาวซีด ริมฝีปากสั่นระริก เห็นได้ชัดเจนว่าหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง ต้องขมวดคิ้วถามว่า “กองโจรตระกูลหมิงเป็นตัวอะไร?”
เถาชิงลำคอแห้งผาก สีหน้าเปลี่ยนเป็นสีเทาจนไม่อาจเทาไปกว่านี้ อีกคราวนี้พวกเราต้องตายแน่แล้ว! กองโจรตระกูลหมิง… พวกมันเป็น กลุ่มโจรร้ายที่ไร้เมตตาปราณี ”
“กลุ่มโจรร้ายที่ไร้เมตตา?” จั่วม่องงงันวูบ บรรดาไพร่พลค่ายเว่ยที่ด้านข้าง บางคนเผยสีหน้ารังเกียจเหยียดหยาม พวกมันระหว่างการเดินทางไปหาต้าเหรินเคยเข่นฆ่าสังหารโจรร้ายจนกระทั้งซากศพกองสุมซ้อนเป็นภูเขาเลากา
“เป็นกองโจรที่เข้มแข็งที่สุด!” ผู้ที่ช่วยอธิบายเป็นถังเฟย โฉมงามรัด ผมหางม้าที่ทะมัดทะแมงนางนี้ ยามนี้บนใบหน้าฉายแววพรั่นพรึง “พวก มันไปมาดุจสายลม เข่นฆ่าสังหารผู้คนเหมือนผักปลา โหดเหี้ยมอำมหิตไร้ ที่เปรียบผู้นำของพวกมันเรียกว่าหมิงฮุย คนผู้นี้นับเป็นอัจฉริยบุรุษที่เด่น ลํ้าผู้หนึ่ง อย่าได้เห็นว่ามันยังอายุไม่มาก แต่ระดับพลังฝึกปรือของมันห่างจากด่านไสว้อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ใต้ร่มธงของมันยังเต็มไปด้วยยอดฝีมือคับคั่ง คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือจากกองโจรอื่น ๆ ที่ถูกหมิงฮุยปราบพิชิตและผนวกรวมเข้ามา คนผู้นี้ขวัญกล้าบังอาจ มีความทะเยอทะยานสูงยิ่ง เจ้าเล่ห์มากอุบายราวกับสุนัขป่า มันเป็นหนึ่งในบุคคล ที่ไม่มีผู้ใดคิดตอแย!”
จั่วมอค่อยเข้าใจขึ้นมาบ้าง หลังจากขบคิดอยู่ชั่วอึดใจ มันกล่าวต่อ ถังเฟย
