ที่แตกต่างกัน แต่ยังคงวนกลับมาอยู่ดี ทุกเส้นทางล้วนนำไปยังที่แห่งเดียว โอ ข้าเข้าใจแล้ว… …”
ทันใดนั้นมันหันขวับ กล่าวกับอสูรผมส้มอย่างร้อนใจอยู่บ้าง “ต้าเฉิงลองทุบทำลายพื้นให้ข้าสักหน่อย!”
อสูรผมส้มพอฟังต้องคึกคักขึ้นอักโข หลายวันมานี้ทำเอามันอึดอัดขัดข้องแทบตายแล้ว รีบถกแขนเสื้อขึ้นทันที “ไม่มีปัญหา เจ้าต้องการหลุมใหญ่เท่าใด? ลึกเท่าใด? ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าได้ชมศาสตร์อสูรวิชาใหม่ที่ข้าเพิ่งฝึกสำเร็จเมื่อไม่นานมานี้ เป็นยอดวิชาในการขุดหลุมแขนงหนึ่งทีเดียว เจ้าหากต้องการหลุมกลม ข้าจะไม่มีวันขุดออกมาเป็นสี่เหลี่ยมหากเจ้าต้องการสามจั้ง ข้าจะไม่ขุดห้าจั้ง โอ้ หรือว่าเจ้าต้องการที่มันดูยากขึ้นมาสักหน่อยหรือไม่? รูปดอกไม้เป็นอย่างไร? ไม่ ๆ ธรรมดาเกินไป! บางทีเป็นภาพศิลปะดีหรือไม่?”Page 4 of 11
หนานเยว่กับคนอื่น ๆ ถึงกับไร้วาจาจะกล่าว
แต่อาเหวินกลับตื่นเต้นฮึกเหิมขึ้นมา “ศาสตร์อสูรอันใด ร้ายกาจถึงเพียงนั้นเชียว? ลองมาแข่งกันดีหรือไม่? ข้าก็เพิ่งจะเข้าใจบางอย่างมาเช่นกัน”
อสูรผมส้มฮึกเหิมขึ้นมาทันที รีบโถมไปถึงเบื้องหน้าอาเหวิน“ประเสริฐ เช่นนั้นมาแข่งกัน! ขุดหลุมเป็นภาพศิลปะ!”
“ได้เลย!” อาเหวินฮึกเหิมไม่แพ้กัน
“ลึกห้าจั้งจะดีที่สุด” อสูรควันดำร้องบอกเสียงอ่อย แต่ไม่มีผู้ใดแยแสสนใจมัน ความสนใจของทุกคนหันไปหาสองคนที่กำลังจะแข่งกันขุดหลุมเป็นภาพศิลปะ
เกี่ยวกับความสามารถของอาเหวินไม่มีสิ่งใดต้อ
