แม้ไม่มีผู้ใดโทษว่าตำหนิมัน แต่มันไม่อาจให้อภัยตัวเอง
โชคยังดีที่แม้จะหาทางออกไม่พบ แต่ก็ไม่มีอันตรายอันใด พวกมันจึงไม่ต้องหวาดวิตกมากนัก
นับตั้งแต่เข้ามาติดอยู่ในเส้นทางวงกต อสูรควันดำก็เฝ้าแต่ครุ่นคิดว่าไฉนจึงมีทางวงกตอยู่ใต้ป่าศิลาทักษะปิศาจด้วย มันเชื่อว่าคนเช่นซือจื่อหมิง จะทำการอะไรสักอย่างสมควรมีเหตุผลของตน
ทางวงกตนี้แน่นอนว่าจะต้องมีจุดประสงค์อื่น หากเป็นไปตามนี้ ก็สมควรต้องมีทางออก
พลังจิตสำนึกของมันแผ่กระจายออกไป คอยตรวจสอบสภาพรอบข้างอย่างระมัดระวัง ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิดเช่นนี้ พลังจิตสำนึกมีประโยชน์มากกว่าดวงตามากนัก ทันใดนั้นเอง จิตสำนึกของมันกวาดผ่านก้อนหินก้อนหนึ่ง อสูรควันดำพลันชะงักเท้าทันที “รอประเดี๋ยว!”
ทุกคนพากันหยุดเดินด้วยท่าทีระแวงระวัง
“มีเรื่องใด?” หนานเยว่ถามอย่างสงสัยใจPage 3 of 11
“เมื่อวานเราเคยผ่านก้อนหินนี้มาแล้ว!” อสูรควันดำก้มลงเก็บก้อนหินขึ้นจากพื้นข้างเท้า สุ้มเสียงของมันไม่เป็นธรรมชาติมาก “ก้อนนี้ไม่ผิดแน่ ข้าจดจำได้อย่างชัดเจน!”
“หมายความว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราอาจเดินวนเวียนเป็นวงกลมใช่หรือไม่?” หนานเยว่ถามอย่างตื่นตกใจอยู่บ้าง
“เป็นไปได้อย่างยิ่ง” อสูรควันดำเงยหน้าขึ้นมองไปยังความมืดมิดด้านบน “เราอาจจะเดินวนเวียนเป็นวงกลมอยู่ภายใต้ป่าศิลาทักษะปิศาจนี้เอง”
จากนั้นมันกล่าวราวรำพึงกับตัวเอง “นี่เป็นทางวงกตแบบวนซ้า ทุกครั้งเราล้วนเลือกเส้นทาง
