ึงตะลึงงันดุจสายฟ้าฟาด
วิชาลวงตา… …วิชาลวงตาอีกแล้ว… …หรือว่าวิชาลวงตาประเภทนี้สามารถสำแดงพลังออกมาด้วยตัวเอง?
เสียกงจู่ความรู้สึกเฉียบไว สังเกตเห็นสภาพผิดปกติของจั่วม่อทันทีนางไม่เขินอาย เพียงขยิบตาให้จั่วม่อ พลางยกมือขึ้นปิดปากหัวร่อเบา ๆ
“อะแฮ่ม!” จั่วม่อกระแอมไออย่างกระอักกระอ่วน จากนั้นถามว่า “มีประตูหลังหรือไม่? ที่ข้าสามารถลอบออกไปได้”
เห็นสีหน้าท่าทีของจั่วม่อ เสียกงจู่รู้สึกน่าหัวร่อ นางเรียกหญิงรับใช้นางหนึ่งเข้ามาสั่งการสองสามคำ ก่อนจะหันมาบอกกับจั่วม่อว่า “เจ้าสามารถติดตามนางไป”
“ขอบคุณมาก!” จั่วม่อกล่าวจากใจจริง ค้อมกายคารวะเสียกงจู่ เสียกงจู่นางนี้แตกต่างจากที่ผูเยากับเว่ยบอกเอาไว้อย่างสิ้นเชิง มันไม่ล่วงรู้ว่าPage 3 of 10เสียกงจู่ในสายตาบุคคลอื่นมองนางเป็นเช่นไร แต่สำหรับมัน นางเป็นคนดีผู้หนึ่ง โบกมือร่าลาเสียกงจู่ มันรีบนำเสี่ยวกั่วกับหลี่อิงฟ่งติดตามหญิงรับใช้นางนั้นไป
มองตามเงาหลังของจั่วม่อลับหายไปจากประตู เสียกงจู่ดวงตาทอแววสลดหดหู่แวบหนึ่ง แต่เพียงชั่วกะพริบตาก็เลือนหายไป รอยยิ้มบนใบหน้าจางลง ดวงตาเปลี่ยนเป็นแหลมคมอีกครั้ง เค้าความเชื่อมั่นและปลอดโปร่งกลับคืนสู่ใบหน้านาง
นางเหลือบมองหนานเหมินเสวี่ยที่กลางเวหาด้วยหางตา กล่าวเบา ๆว่า “ช่างขัดตานัก ขับไล่มันลงมาเถอะ”
หญิงรับใช้วัยกลางคนกำลังจะลงมือ แต่แล้วสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย “มีคนมาแล้ว”
นางเพิ่งจะกล่าวจบคำ ส
