วนใจของนาง เมื่อประดับอยู่บนใบหน้าขาวผ่องปานเย้ยหิมะ ช่วยขับเน้นให้ดูโดดเด่นน่ามองเป็นพิเศษ
จั่วม่อถึงกับเหม่อลอยไปวูบหนึ่ง
แต่มันรีบปลุกปลอบจิตใจ ตื่นตัวขึ้นมาโดยเร็ว คราวนี้มันลอกเลียนวิธีดื่มของเสียกงจู่ เพียงยกจอกสุราขึ้นจิบอึกเล็ก ๆ รอจนสุราอิ่นเยี่ยซาบซ่านไปในปาก กลิ่นหอมอันพิเศษเฉพาะชนิดหนึ่งก็แผ่กระจายไปทั่วร่างของมัน ในชั่วพริบตานี้ มันราวกับว่ากำลังแช่ร่างอยู่ในสายน้าฉ่าเย็นสุขสบายจนแทบครวญครางออกมา
“สุขสบายยิ่ง!” เสียกงจู่สองตาหลับพริ้ม กล่าวด้วยสุ้มเสียงปานละเมอ “เมื่อครั้งที่ข้ายังเด็ก ข้าชมชอบร่าสุราอิ่นเยี่ยมากที่สุด แต่บิดาข้าไม่ชมชอบให้ข้าดื่มสุรา ดังนั้นข้ามักจะลอบเข้าไปในห้องเก็บสุราของท่านPage 4 of 11พ่ออยู่เป็นประจำ มีอยู่ครั้งหนึ่งข้าบังเอิญดื่มมากเกินไป เผลอตัวฟุบหลับอยู่ในห้องสุรานั้นเอง จนกระทั่งท่านพ่อจับข้าได้คาของกลาง… …”
นางแลบลิ้นน้อย ๆ อย่างซุกซน ประหนึ่งเด็กน้อยที่ถูกบิดามารดาจับได้ว่าเล่นซุกซนเกินเลย
“… …ท่านพ่อปิดตายห้องเก็บสุราทันที จนกระทั่งถึงตอนนี้ยังไม่เคยเปิดออกอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว ยามนี้แทบไม่มีผู้คนล่วงรู้ว่าที่นั่นมีห้องเก็บสุราอยู่ด้วย”
“ช่วงเวลาที่ท่านพ่อยังอยู่ที่นี่ ชวนให้หวนคิดถึงยิ่งนัก”
ในดวงตาคู่งามของเสียกงจู่คล้ายทอประกายอารมณ์ความรู้สึกบางประการ นางแหงนเงยขึ้น ยกจอกสุราดื่มรวดเดียวจนเกลี้ยงฉาด
รอจนวางจอกสุราลง สองแก้มของนางก็แ
