ุราขึ้นดื่มรวดเดียว แม้ว่าการค่อย ๆ จิบทีละน้อยจะให้รสชาติที่ดีเลิศกว่า มันยังคงชมชอบดื่มรวดเดียวหมดจอกมากกว่า นี่ให้ความรู้สึกสาสมใจอย่างบอกไม่ถูก ถ้อยคำของเสียกงจู่กระทบถูกจุดอ่อนไหวในใจมัน พอหวนนึกถึงประโยค ‘อย่าได้ลืมเลือน’ ที่มักปรากฏขึ้นในความฝันของมัน ความขมขื่นสายหนึ่งพลันแผ่ซ่านขึ้นในใจ
“แต่อย่างไรก็ตาม การหลงลืมเรื่องที่ไม่อยากลืมกลับโหดร้ายกว่ามาก”
จั่วม่อรินสุราให้ตัวเอง แล้วยกกระดกรวดเดียวหมดจอกอีกรอบPage 6 of 11
เสียกงจู่งงงันวูบ นางแทบไม่อยากเชื่อว่านี่จะเป็นสิ่งที่กล่าวออกจากปากของเด็กหนุ่มสัตย์ซื่อโง่งมผู้หนึ่ง อดนิ่งคิดทบทวนความหมายอันลึกล้าไม่ได้ ยามกะทันหันนางคล้ายเหม่อลอยอยู่บ้าง ราวกับว่าจิตใจฟุ้งซ่านไปไกล
ชั่วอึดใจใหญ่ นางค่อยแย้มยิ้มกระจ่างจ้า ประคองจอกสุราขึ้นกล่าว“ขอดื่มให้แก่ประโยคนี้ พี่เซี่ยวม่อเกอ เชิญ!”
จากนั้นนางก็เลียนเยี่ยงจั่วม่อ ยกจอกสุราขึ้น สาดลงลำคอในรวดเดียว รอจนนางวางจอกสุราลง สองแก้มยิ่งแดงซ่าน ดวงตายิงหรี่ปรือ ลมหายใจหอบกระชั้นเล็กน้อย ยิ่งเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนใจกว่าเดิม
นางกลอกตาตลบหนึ่ง ท่วงท่าเปลี่ยนเป็นน่ารักน่าหลงใหล เสียกงจู่ชม้ายชายตามองจั่วม่อ กล่าวเสียงอ้อยอิ่งว่า “ข้าอยากรู้นัก เจ้าเสาะหาข้าด้วยเหตุใด?”
จั่วม่อยามนี้รู้สึกมึนเมาอยู่บ้าง หลงลืมวาจาผีสางของผูเยากับเว่ยไปตั้งแต่แรก พอได้ยินคำถามของเสียกงจู่ มันก็ไม่บ่ายเบี่ยง กล่าวอย่า
