ไหลเช่นนั้นด้วย?” หนานเหมินเสวี่ยกล่าวพลางแค่นหัวร่ออย่างเย็นชา “ข้าอยู่ในนครมหาสันติมานานปี ไม่เคยได้ยินข่าวคราวของหอสมบัติมหาสันติมาก่อน”
“มันเป็นเรื่องจริง” บุรุษนั้นในที่สุดดิ้นรนลุกขึ้นยืนได้สำเร็จ “เจ้าไม่จำเป็นต้องทราบว่าข้าล่วงรู้ข่าวสารลับนี้จากที่ใด ข้าก็ทำงานให้กับผู้อื่นเช่นกัน”
หนานเหมินเสวี่ยเพ่งตามองอีกฝ่าย ถามเสียงเย็นเยียบ “เจ้าต้องการสิ่งใด?”
“ในหอสมบัติมหาสันติสมควรมีสมบัติอยู่สามชิ้น” บุรุษนั้นสงบใจลงสีหน้าดูดีขึ้นมาก “เวลานี้เราทราบเพียงแค่ว่าหนึ่งในสามนั้นเป็นหลักศิลาชิ้นหนึ่ง”
“หลักศิลา?” หนานเหมินเสวี่ยดวงตาทอประกายวาบ
“ถูกต้อง เจ้าเองก็ศึกษาหลักศิลาแห่งป่าศิลามหาสันติ สมควรคาดเดาได้ว่าในหมู่พวกมันมีอยู่ชิ้นหนึ่งที่หายไป!” บุรุษนั้นกล่าวอย่างเคร่งเครียด “นั่นเป็นชิ้นที่สำคัญที่สุด เมื่อครั้งที่ซือจื่อหมิงสร้างป่าศิลา มันได้ซุกซ่อนหลักศิลาชิ้นที่สำคัญที่สุดเอาไว้ ที่ชีเตียวอวี่เฝ้าค้นหาก็เป็นหลักศิลาชิ้นนี้เอง”
หนานเหมินเสวี่ยเงียบงันไป มันเริ่มเชื่อวาจาของอีกฝ่ายขึ้นมาบ้างแล้ว
“เงื่อนไขของเราง่ายดายยิ่ง ใช้หลักศิลาชิ้นนั้นแลกเปลี่ยนกับถุงน้าดีหัวใจเพลิง” คนผู้นั้นกล่าวเสียงหนัก “เจ้าช่วยให้เราครอบครองหลักศิลาPage 10 of 11จากนั้นถุงน้าดีหัวใจเพลิงก็เป็นของเจ้า อาศัยถุงน้าดีหัวใจเพลิง อย่าว่าแต่น้าแข็งลี้ลับหมื่นปีเลย ต่อให้เป็นพลังเย็นที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้น ก
