อนอย่างสะทกสะท้อน
ทันใดนั้นเอง สุ้มเสียงหยาดเยิ้มพลันดังขึ้นด้านหลังพวกมัน
“เจ้าชนะ! สามวันให้หลัง ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าหนึ่งวันตามสัญญา”
จั่วม่อหันขวับ สิ่งที่ผ่านเข้ามาในสายตามันคือใบหน้าพิลาสล้าอันเย้ายวนใจ ทั้งยังแฝงไว้ด้วยความเกียจคร้านสายหนึ่ง ดวงตาคู่งามที่คล้ายสามารถเอื้อนเอ่ยวาจากำลังเพ่งมองจั่วม่ออย่างสนใจใคร่รู้
เสียกงจู่!
จั่วม่อพลันตื่นเต้นตึงเครียดขึ้นมาทันที นี่มิใช่เป้าหมายที่มันถวิลหาหรอกหรือ?
มันระงับความพลุ่งพล่านใจ ฝืนเค้นรอยยิ้ม “เสียกงจู่ช่างรักษาคำพูดนัก! ประเสริฐ! สามวันนี้ข้าจะตั้งตารอกงจู่!”Page 22 of 24
เสียกงจู่แย้มยิ้มปานบุปผาบานสะพรั่ง รอบข้างกระจ่างจ้าขึ้นมาทันทีสุ้มเสียงกลืนน้าลายอย่างฝืดคอดังเซ็งแซ่จากบริเวณโดยรอบ บรรยากาศอันเคร่งเครียดแทบสลายหายไปกับตา
“นี่เป็นรางวัลที่เจ้าสมควรได้รับอยู่แล้ว!”
กล่าวจบคำ เสียกงจู่ก็หมุนตัวเดินชดช้อยจากไป
“ช่างงดงามกระไรปานนี้!” หลันหยงมองตามหลังเสียกงจู่ อดยกย่องชมเชยไม่ได้ อย่างไรก็ตาม พอมันหันกลับมา บนใบหน้าก็ประดับไปด้วยรอยยิ้มซุกซน กล่าวกระเซ้าจั่อม่อว่า “ฮี่ฮี่ เจ้าคงรู้สึกว่าสามวันนี้ยากจะผ่านพ้นไปกระมัง?”
จั่วม่อไม่ทราบจะหัวร่อหรือร่าไห้ดี หลันหยงตอนนี้แช่มชื่นเริงร่าเสียจนแทบจะออกนอกลู่นอกทาง แต่ความรู้สึกนี้ก็ไม่เลวเลยจริง ๆ
มันแสร้งทำเป็นคล้อยตาม “สามวัน หวังว่าจะผ่านพ้นไปโดยเร็ว”
ทันใดนั้นหลันหยงกดเสีย
