Page 1 of 11
“ซือเยวี่ยอี้คือเฉิงจู่คนปัจจุบันแห่งนครมหาสันติ!” เถาซิงเห็นสีหน้างุนงงสงสัยของจั่วม่อ ในใจเต็มไปด้วยความอิจฉาเลื่อมใส เมื่อได้รับเทียบเชิญจากเฉิงจู่แห่งนครมหาสันติ เท่ากับว่าความแข็งแกร่งของจั่วม่อเป็นที่ยอมรับจากนครมหาสันติแล้ว
“ซือเยวี่ยอี้… …” จั่วม่อทวนคำ จากนั้นเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน “คนผู้นี้มีส่วนเกี่ยวข้องใดกับซือจื่อหมิง?”
ความเฉื่อยชาของจั่วม่อทำเอาเถาซิงแทบร่าไห้ด้วยความอับจนปัญญา “มันย่อมเป็นศิษย์ของปรมาจารย์ซือจื่อหมิง นับตั้งแต่ท่านปรมาจารย์ล่วงลับไป ซือเยวี่ยอี้ผู้นี้ก็กลายเป็นผู้รับผิดชอบดูแลนครมหาสันติ”
“ศิษย์ของซือจื่อหมิง!” จั่วม่อเปลี่ยนสีหน้าเป็นยกย่องนับถือทันควันมันเลื่อมใสซือจื่อหมิงเป็นอันมาก จนถึงบัดนี้มันยังศึกษาหลักศิลาทักษะปิศาจไม่ครบถ้วน แต่เคล็ดความที่มันอ่านผ่านมา มากพอที่จะทำให้มันได้รับประโยชน์นับเอนกอนันต์ ยิ่งไปกว่านั้น หลักศิลาทักษะปิศาจยังเปิดกว้างให้ทุกผู้คนได้อ่านอย่างเท่าเทียม ไม่ปิดกั้นแบ่งแยก ลำพังใจคอกว้างขวางดั่งห้วงสมุทรนี้ก็สมดังนามยอดปรมาจารย์ผู้เป็นตำนานในใจผู้คน
“ซือเยวี่ยอี้ผู้นี้ก็เป็นเช่นเดียวกันกับเหล่าซือของมัน ไม่ได้ฝึกปรือทักษะปิศาจ แต่เป็นบุคคลอันชาญฉลาดปราดเปรื่องยิ่ง!” เถาซิงสีหน้าทอแววเทิดทูนบูชา “สายตาของมันสามารถมองผ่านหมอกควัน มองทะลุจิตใจคน หลังจากท่านปรมาจารย์ล่วงลับไป นครมหาสันติที่ไม่ได้เสื่อมPage 2
