านแต่เพียงผู้เดียว!”
ม้าฝานค้อมคารวะไปทางแม่นางน้อยอย่างเคร่งขรึม กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังที่ยากจะพบพาน “ข้าจะไม่ทำให้ต้าเหรินผิดหวัง!”
แม่นางน้อยผงกศีรษะรับ แต่ไม่กล่าวคำใด มันหันไปทางคนที่เหลือ
“ค่ายเว่ยกับกองพันอาซาเก๋อให้ระดมพลเตรียมความพร้อมทันที เราจะออกเดินทางภายในสามวัน!”
คำสั่งการอันเยียบเยียบ อัดแน่นไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้
“รับคำสั่ง!” เหล่าแม่ทัพนายกองตอบรับอย่างพร้อมเพรียง ทุกผู้คนสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นฮึกหาญ ค่ายจูเชวี่ยแต่เดิมก็เป็นกลุ่มคนคลั่งการต่อสู้ แบบฉบับของกงซุนชาประทับฝังลึกลงในกองพันส่วนตัวของมันนี้อย่างลึกล้า วันคืนของการทำศึกป้องกันสถานที่ สำหรับพวกมันไม่ต่างจากสัตว์ร้ายถูกขังกรง โลหิตอันเหี้ยมหาญของพวกมันร้อนรนกระสับกระส่ายมาได้สักระยะหนึ่งแล้วPage 10 of 11
ยามนี้พวกมันในที่สุดก็ได้รับคำสั่งออกเดินทาง จิตวิญญาณการต่อสู้ที่ทะลักล้นออกมา ย่อมไม่อาจระงับยับยั้งได้อีกต่อไป
กงซุนชาพลันแย้มยิ้มดุจบุปผาบานสะพรั่ง ดวงตาเป็นประจายเจิดจ้าจนไม่มีผู้ใดสามารถจ้องมองได้ตรง ๆ รอยยิ้มตรงมุมปากดูคล้ายประหม่าอายเหมือนเช่นเคย แต่วาจาอ่อนเบาที่กล่าวออกมา บันดาลให้ทุกผู้คนโลหิตในกายเดือดพล่าน!
“เราจะไปพบหน้าขุนพลพยัคฆ์แห่งซีเซวียนสักครา!”
Page 11 of 11
ภายในตำหนักมหาสันติ เสียงสรวลเสเฮฮาได้ยินถนัดชัดเจน โฉมสะคราญมากมายพลิ้วกายเหมือนหมู่เมฆ ผู้คนแน่นขนัดไปทุกที่นั่ง! เหล่า
