ัน อาณาจักรเรือนกล้วยไม้ไม่ต่างอันใดจากลูกท้อที่สุกงอม พวกมันเฝ้ารอเวลาเก็บเกี่ยวมาเป็นเวลานาน แต่บัดนี้จู่ ๆ มีคนมาแย่งชิงเอาไปต่อหน้า อารมณ์ของพวกมันย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้
“ส่งคนไปถามดูว่าพวกมันมาจากที่ใด” กงเหยี่ยเสี่ยวหรงออกคำสั่งอย่างสนอกสนใจ
มันสามารถเห็นได้ว่าปิศาจตระกูลซิงหลัวคล้ายยอมจำนนต่อกองทัพซิวเจ่อขบวนนี้แล้ว หรือว่ามีกองทัพอื่นเข้ายึดอาณาจักรปิศาจด้วย? นี่เหนือความคาดหมายเป็นอย่างยิ่ง ควรทราบว่าจนกระทั่งถึงตอนนี้ มีเพียงสี่มหาสำนักที่ทำศึกประสบชัย ประสบความสำเร็จในการยึดครองอาณาจักรอสูรปิศาจ แต่แล้วคราครั้งนี้มันเพียงมาถึงครึ่งทาง กลับพบพานกองทัพซิวเจ่อซึ่งไม่ทราบที่มา มันไหนเลยจะไม่บังเกิดอารมณ์สนอกสนใจได้?
เซียนนักรบผู้หนึ่งทะยานร่างออกจากขบวนทัพของกองพันเทียนหวน
เซียนนักรบผู้นี้ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าทอประกายแวววามด้วยประกายแสงทุกชนิด สามารถเห็นได้ว่าชุดอาวุธเวทที่มันสวมใส่ล้วนเป็นระดับเลิศล้าเป็นพิเศษ เทียนหวนมีฝีมือทางวิชายันต์ วิชาค่ายกลและวิชาหลอมสร้าง ในด้านของอาวุธเวท พวกมันนับเป็นอันดับหนึ่งแห่งสี่ดินแดน
ภายใต้แสงเรืองรองของสมบัติวิเศษทั่วร่าง เซียนนักรบผู้นั้นคล้ายรับประทานดีหมีหัวใจเสือมา เผชิญหน้ากับกองทัพสองกองทัพ หาได้มีร่องรอยประหม่ากลัวไม่ เพียงเชิดหน้า เหลีอบตามอง พลางกล่าวอย่างเย็นชา “ผู้ที่สามารถตัดสินใจ ให้ออกมาตอบคำถาม!”
สุ้มเสียงไม่แยแสของอีกฝ่าย ท
