ดอีก
ทันใดนั้น นกกระเรียนกระดาษตัวหนึ่งเหินร่อนลงมาในฝ่ามือของแม่นางน้อย
แม่นางน้อยงงงันวูบ เปิดนกกระเรียนกระดาษออกดู
มันพลันม่านตาหดแคบลง สีหน้าปรากฏแววปลาบปลื้มประโลมใจที่ยากจะพบพาน
โหยวฉินเลี่ยเร่งรุดแข่งกับเวลาในยามวิกาล นับตั้งแต่มันหลบหนีออกจากคุก นี่ก็ล่วงเข้าวันที่สามแล้ว แน่นอนว่าทางเรือนจำจะต้องค้นพบว่ามันลอบหลบหนีออกมาแล้ว
อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้วิตกกังวลแม้แต่น้อย
เนื่องเพราะเชื่อมั่นในศาสตร์อสูรของมันอย่างเปี่ยมล้น แม้ว่ามันเพิ่งจะบรรลุศาสตร์อสูรที่ผูเยามอบให้ แต่ก็ใช้เวลาไปเพียงหนึ่งวันเท่านั้นในการฝึกปรือจนบรรลุ จากนั้นใช้เวลาอีกสามวัน ลอบทำลายอาคมหวงห้ามในร่าง แล้วใช้ศาสตร์อสูรสร้างภาพลวงตาเสมือนจริงทิ้งเอาไว้ ก่อนใช้เวลาอีกหนึ่งวันค้นหาเส้นทางหลบหนี
รวมทั้งหมดทั้งมวลแล้ว มันใช้เวลาไปเพียงห้าวันเท่านั้น ก่อนจะหลบหนีออกจากคุกเป็นผลสำเร็จ
เมื่อเป็นอิสระ สิ่งแรกที่มันคิดคือไปยังคุกสิบนิ้วเพื่อเสาะหาผูเยา มันแม้พยศดุร้าย แต่เป็นบุคคลที่มีศักดิ์ศรีผู้หนึ่ง ไม่ต้องกล่าวถึงคำสั่งเสียสุดท้ายก่อนตายของบิดามัน ลำพังแค่ศาสตร์อสูรที่ผูเยามอบให้แก่มัน ก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้มันหลบหนีออกมาได้
ในความเห็นของมัน นี่เป็นพระคุณช่วยชีวิต
สำหรับเรื่องที่ว่าต่อไปนี้มันจะต้องถูกผู้อื่นใช้งาน มันหาได้แยแสสนใจไม่
ผูเยาในเมื่อช่วยชีวิตมัน มันก็จะตอบแทนพระคุณของผูเยา ความคิดของโหยวฉินเลี่ยรวบรัดเ
