ร้นอยู่ในประโยคนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่ง ยังขู่ขวัญจั่วม่อมากกว่าคำ ‘ด่านเจียง’ กับ ’แม่ทัพบัญชาการศึกระดับทอง’ เสียอีก
ควรทราบว่าค่ายจูเชวี่ยของจั่วม่อ ไม่ว่าจะอยู่ในดินแดนใดในสี่ดินแดน ล้วนยังไม่อาจจัดอยู่ในร้อยสุดยอดได้ กองทัพที่สามารถเบียดเสียดเข้าสู่ร้อยสุดยอด ไม่ว่าจะเป็นในดินแดนใด ก็เรียกได้ว่าเป็นกองพันที่ร้ายกาจยิ่ง
ในดินแดนหนึ่งใช่มีเพียงหนึ่งร้อยอาณาจักรหรือไม่? แน่นอนว่าย่อมมิใช่ ดินแดนหนึ่งอันที่จริงประกอบด้วยหลายร้อยหรือหลายพันอาณาจักรมิหนำซ้าในแต่ละอาณาจักรยังเต็มไปด้วยขุมกำลังนับไม่ถ้วน จำนวนกองทัพก็เรียกได้ว่ามากมายสุดคนานับ ดังนั้นกองทัพที่สามารถเบียดเสียดเข้าสู่ร้อยสุดยอดจากหลายพันหลายหมื่นกองทัพ หากมิใช่ตัวตนอันแกร่งกล้าเกรียงไกร ยังจะเป็นอะไรไปได้อีก
แม้ว่าระยะนี้พลังฝีมือของมันจะรุดหน้าก้าวไกล แต่พลังอำนาจของกองทัพหนึ่ง ก็มิใช่สิ่งที่จะอาศัยเพียงพลังฝีมือของคนผู้หนึ่งเข้าต่อกรได้
สังหรณ์อันตรายร้ายแรงเข้าล้อมรอบจั่วม่อ
“พวกเรามีหนทางใดหรือไม่?” จั่วม่อถามอย่างไม่อ้อมค้อม
“ทางที่ดีที่สุดคือรีบรุดไปให้ถึงเมืองมหาสันติ” ถังเฟยสุ้มเสียงเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้น “ไม่มีกองทัพใดกล้าอาละวาดในเมืองมหาสันติ”
“เมืองมหาสันติ?” จั่วม่อสีหน้าว่างเปล่า
ถังเฟยสลดหดหู่ยิ่ง ผู้ที่เข้มแข็งถึงปานนี้ ไฉนไม่ล่วงรู้สิ่งใดเลยเล่า?กระทั่งเมืองมหาสันติมันก็ไม่รู้จัก?
“เป็นเมืองที่อยู่ใกล้เราม
