่เห็นได้ชัดว่าความต้องการนี้ไม่เหมาะกับสภาพความจริง เมื่อกำลังเร่งเดินทาง มันก็ได้แต่คิดฝันเท่านั้น แต่ในไม่ช้ามันก็เริ่มศึกษาค้นคว้าเคล็ดลับบางอย่างที่พอจะทำได้ในระหว่างทาง
“มันนับเป็นยอดแม่ทัพปิศาจอันเด่นล้าโดยแท้” ระยะนี้เว่ยคอยเฝ้าดูการทดลองของจั่วม่ออย่างสนอกสนใจ ระหว่างนั้นจั่วม่อยังขอคำปรึกษาจากมันหลายต่อหลายครั้ง โดยเฉพาะในด้านศาสตร์วิชาของแม่ทัพบัญชาการศึก จั่วม่อไม่มีฝีมือในด้านพิชัยยุทธ์ของแม่ทัพอสูรเหมือนเช่นกงซุนชา แต่เมื่อเป็นพิชัยยุทธ์ของแม่ทัพปิศาจ มันกลับทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็วยิ่ง และมักจะสร้างสรรค์ความคิดใหม่ ๆ ที่ทำเอาเว่ยถึงกับทอดถอนชมเชยอยู่บ่อยครั้ง
“ฮึ่ม!” ผูเยาสีหน้าขุ่นข้องใจ ทุกวี่วันมันจะอยู่ในคุกสิบนิ้ว คอยทรมาทรกรรมกองทัพอสูรในสังกัดของตน ทั้งหนานเยว่ คังเจ๋อและเหล่าอสูรที่น่าสงสาร ระหว่างวันก็ต้องเดินทาง พอมีเวลาว่างยังต้องนำไปใช้ในคุกสิบนิ้วทั้งหมด วันคืนของพวกมันผ่านไปอย่างลำบากยากเข็ญยิ่ง
อย่างไรก็ตาม หนานเยว่กับพวกในยามนี้มีแต่จะกัดฟันทนผ่านไปให้ได้ การเดินทางครั้งนี้สอนให้พวกมันเข้าใจลึกซึ้งไปกระดูกดำ ว่าในช่วงเวลาแห่งกลียุคเช่นนี้ ไม่มีสิ่งใดสำคัญมากไปกว่าพลังอันเข้มแข็งอีกแล้ว
สิ่งที่ทำให้ผูเยาสลดหดหู่อยู่บ้าง ก็คือการเพรียกหาของมันไม่เกิดผลอันใดแม้แต่น้อย ในขณะที่สัญญาเพรียกโลหิตของเว่ยมีปิศาจสองตนสนองตอบแล้ว
อุบาทว์บัดซบ!
แต่แล้วทันใดนั้น
