ด้
คนน่ารังเกียจเบื้องหน้านางผู้นี้มีเพียงความโลภโมโทสันไร้ผู้เปรียบติด ไหนเลยจะมีท่วงท่าสภาวะและศักดิ์ศรีบารมีของตระกูลสูงศักดิ์อันใด
“อีกนานเท่าใดจึงจะไปถึงอาณาจักรหุบเหวทมิฬจั่วม่อถามเถาซิง
เถาซิงขบคิดแวบหนึ่ง แล้วตอบว่า “สมควรอยู่ระหว่างหนึ่งเดือนหรือมากกว่านั้นเล็กน้อย”
“อา เช่นนั้นก็รีบออกเดินทางเถอะ” จั่วม่อเห็นได้ชัดว่าไม่มีความสนใจที่จะสนทนาปราศรัย จึงตัดบททันที
เถาซิงตกตะลึงอยู่บ้าง ควรทราบว่าอาศัยศักดิ์ฐานะของมัน ไม่ว่าไปยังที่ได้ก็รับความเคารพนบนอบและดูแลเอาใจใส่ มันเพิ่งเคยพบพานคนเช่นจั่วม่อเป็นครั้งแรก คนที่ไม่สนใจมารยาท กระทั่งจะสนทนากันสักเล็กน้อยยังไม่มีแก่ใจ
ช่างไร้มารยาทสิ้นดี!
ถังเฟยเพิ่มคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างสาดเสียเทเสียอีกข้อหนึ่งลงไปในรายการของนาง
แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากที่สุดคือจั่วม่อยังเยาว์วัยยิ่ง แต่กลับบรรลุด่านเจียง เรื่องนี้เรียกสายตามากมายให้หันมาจับจ้องมันเป็นตาเดียว หลายคนพยายามคาดเดาฉากหลังของจั่วม่อ แต่ก็ไม่มีผลลัพธ์อันใด
ทว่าสิ่งที่จั่วม่อต้องคิดไม่ถึงเป็นแน่ นั่นก็คือการค้าของมันหนนี้ ได้ล่อลวงขุมอำนาจที่หลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดจำนวนมากให้มุ่งเป้ามายังพวกมัน
นี่เป็นการค้ารายใหญ่ที่สั่นไหวจิตใจผู้คนอย่างแท้จริง!
จั่วม่อไม่ได้แยแสสนใจขบวนของเถาซิงแม้แต่น้อย มันแทบอดใจรอไม่ไหว อยากทดสอบความคิดที่เพิ่งค้นพบ ปรารถนาจะปิดด่านฝึกตนในทันที
แต
