ึ่งเดียวจากที่ว่ามา แล้วพวกเราจะรีบไสหัวไปทันที! อ้อ ยังคงแถมเสบียงให้ด้วย!
มันถึงกับสงสัยว่าหากมันกลับไปรายงานเรื่องนี้แก่ผู้บังคับบัญชาเกรงว่าต้าเหรินเหล่านั้นคงสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ที่ไม่ได้ให้อำนาจมันตัดสินใจทำการค้า… …
เถาซิงตัวแข็งทื่อดุจรูปปั้น ตกตะลึงพรึงเพริดอย่างสิ้นเชิง
? คนที่สามารถร่ายชื่อสังขารปิศาจยาวเป็นหางว่าวเช่นนี้ในอึดใจเดียวหากไม่ใช่เผ่าปิศาจ ในที่นี้เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดเป็นเผ่าปิศาจแล้ว
เถาซิงที่น่าสงสาร ยังคงจมอยู่กับความรอบรู้ในตัวอ่อนปิศาจของอีกฝ่าย ไม่ทันฉุกคิดถึงว่าตัวอ่อนปิศาจชุดใหญ่นี้ มีราคาค่างวดเป็นม๋อเป้ยจำนวนมากมายเท่าใด
“นี่มันขู่กรรโชกกันชัด ๆ!” ถังเฟยกรีดร้องอย่างเหลืออด นางจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว
จั่วม่องงงันวูบ จากนั้นกล่าวอย่างไม่เห็นสำคัญ “นี่เป็นการค้าที่ทั้งสองฝ่ายต่างเต็มใจ แต่หากเจ้าไม่เต็มใจก็หาเป็นไรไม่ ข้าไม่คิดว่ายังจะมีสิ่งใดมีราคาค่างวดมากไปกว่าชีวิต การค้าครั้งนี้ ข้าไม่เห็นว่าฝ่ายเจ้าขาดทุนตรงที่ใด”
คนผู้นี้เมื่อหน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้ ปิศาจทั้งหมดจะไม่นับถือเลื่อมใสก็ไม่ได้แล้ว
ถังเฟยอับจนถ้อยคำ ไม่ทราบจะตอบโต้อย่างไร ในดวงตาแทบลุกไหม้ด้วยเปลวไฟโทสะ คล้ายต้องการเผาผลาญจั่วม่อให้มอดไหม้เป็นเถ้าธุลี
เถาซิงในที่สุดฟื้นคืนสติ ยกมือห้ามปรามถังเฟย แม้ว่าบนใบหน้าจะทอแววเจ็บปวดใจ มันก็ยังคงตะโกนตอบว่า “เสี่ยวเกอท่านนี้กล่าวไม่ผิดไม่ม