” เยี่ยหลิงเปรยด้วยเสียงเบาต่า มันมีประสบการณ์มากมาย เพียงมองปราดเดียวก็ตระหนักได้ทันที
จั่วม่อทำเสียงรับคำ มันเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน กองทัพนี้หลงเหลือไพร่พลเพียงสามร้อยคน แต่พวกมันยังคงยืนหยัดต้านทาน คุ้มครองชายชราผู้หนึ่งอย่างแข็งขัน
ฝ่ายยักษาเขียวเองก็บาดเจ็บล้มตายจำนวนมหาศาลเช่นกัน แต่พวกมันกลับยิ่งดุเดือดบ้าคลั่งกว่าเดิม ยังคงโหมโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่า จู่โจมใส่กระบวนทัพค่ายกลของอีกฝ่ายอย่างไม่ออมรั้งยั้งมือ
ในการโจมตีแต่ละระลอก ปรากฏซากศพจำนวนมากร่วงหล่นลงจากฟากฟ้า แต่กระบวนทัพป้องกันของอีกฝ่ายหนึ่งก็บาดเจ็บล้มตายไม่น้อย
จั่วม่อสีหน้าแปรเปลี่ยน ฝ่ายหนึ่งไม่แยแสสนใจต่อการบาดเจ็บล้มตาย อีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว การต่อสู้ทั้งดุเดือดรุนแรงและโหดเหี้ยมอำมหิต มันมักจะเคยได้ยินผูเยากับเว่ยกล่าวถึงอยู่เป็นประจำ ว่าเผ่าปิศาจมีฝีมือในการรบ และการสู้รบของพวกมันก็ดุดันอำมหิตผิดธรรมดา รอจนวันนี้ได้ประจักษ์แก่สายตาตัวเอง ก็เห็นจะไม่ผิดไปจากที่ว่าแม้แต่น้อย หากเทียบกันแล้วการต่อสู้ระหว่างซิวเจ่อด้วยกันกลายเป็นขาดพร่องลงทันตา
โซ่วผิงเมื่อพบเห็นกองทัพยักษาเขียว พลันสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง
โดยเฉพาะอย่างเมื่อนับจำนวนยักษาเขียวที่บินอยู่บนท้องฟ้าได้ถึงเจ็ดแปดร้อยตน ยิ่งมีสีหน้าปั้นยาก ยักษาเขียวไม่ใช่กองโจรกเฬวรากกองทัพยักษาเขียวเจ็ดแปดร้อยตนเพียงพอจะยึดครองเมืองแห่งหนึ่งโดยไม่ล
