ลั่นมาจากเบื้องหลัง บุรุษหนุ่มสะท้านขึ้นทั้งร่าง ฟื้นตื่นจากความลุ่มหลงมึนเมา ใบหน้าสวยซึ้งไร้ตำหนิตรงหน้ามันนี้ ช่างเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังอันลี้ลับโดยแท้!
บุรุษหนุ่มฝืนระงับใจที่สะท้านสั่นไหว กัดฟันแน่น ผนึกกำลังทั่วร่างคว้าตรงไปยังร่างของดรุณีน้อย
ยามนี้นางอยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือเท่านั้น!
บุรุษหนุ่มปิติยินดีอย่างล้นเหลือ ความสำเร็จอยู่แค่เบื้องหน้า หากมันคร่ากุมโฉมสะคราญนางนี้ไว้ได้ จะพลิกจากพ่ายแพ้เป็นได้ชัยในบัดดล!
มือขวาของมันกระทบถูกปรางแก้มของดรุณีน้อย รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความนุ่มนวลจากปลายนิ้ว
สำเร็จแล้ว!
ทันใดนั้นเอง ขนตางอนยาวของโฉมสะคราญสั่นพลิ้ว นางลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ
ดวงตาของดรุณีน้อยประดุจนิลอันเงางาม ประหนึ่งห้วงรัตติกาลไร้แสงดาว ทั้งลึกล้าและไร้ก้นบึ้ง
ชั่วพริบตาที่นางเปิดดวงตาซึ่งสามารถสะกดสรรพสิ่งคู่นั้น วงหน้าพิลาสล้าดูคล้ายมีชีวิตชีวาขึ้นอีกอักโข! เป็นความงามปานหยาดฟ้ามาดินที่ไม่สามารถบ่งบอกบรรยายได้ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่สามารถฉกฉวยลมหายใจผู้คน แต่ก็ดูคล้ายอสรพิษร้ายในความมืด เจาะทะลวงเข้าไปในดวงใจของบุรุษหนุ่มโดยไร้เสียง
บุรุษหนุ่มตะลึงงัน สีหน้ากลายเป็นเลื่อนลอย มือหยุดค้างอยู่บนใบหน้าขาวนวลดุจหิมะของดรุณีน้อยโดยไม่รู้ตัว
“ข้าเรียกว่าเหลียนเอ๋อร์”
เสียงขานนามอ่อนเบาของหญิงสาว ดุจดังล่องลอยมาจากสายลมคล้ายมีคล้ายไม่มี
“ระวัง!” ปิศาจอ้วนร้องตะโกนอย่างตื่นตระหน
