องกงซุนจะสามารถต่อต้านการรุกรานของพวกหัวโล้นได้หรือไม่ เคราะห์ดีที่วัดเสวียนคงอยู่ห่างไกลมากจากอาณาจักรทะเลเมฆ ฝ่ายตรงข้ามไม่สะดวกต่อการส่งกองทัพมาเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังไม่สามารถทำศึกระยะยาว เนื่องเพราะศัตรูหลักของพวกมันไม่ใช่อาณาจักรทะเลเมฆ แต่เป็นอสูรปิศาจ
หากพวกมันสามารถหยุดยั้งการโจมตีระลอกแรกได้ ที่เหลือก็ไม่หนักหนาแล้ว!
แต่มันไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึงความกังวลของมันในเรื่องนี้ มันเชื่อว่าศิษย์น้องกงซุนยังมองทะลุปรุโปร่งกว่ามันอีก
ประเสริฐ เวลานี้มันควรจัดการตัวเองเสียก่อนเป็นลำดับแรก สารรูปปวกเปียกไม่เป็นผู้เป็นคนเช่นนี้ ช่างดูขัดตาโดยแท้
อากุ่ยก็คงเหน็ดเหนื่อยเช่นกัน… …
จั่วม่อนอนพังพาบอยู่บนหลังอากุ่ย เส้นผมของนางหลุดลุ่ยปกคลุมใบหน้า หลังจากเผชิญลมทรายมานานหลายวัน เรือนผมของอากุ่ยยังคงสะอาดสะอ้าน ปราศจากฝุ่นละออง กอรปด้วยความเงางามชวนสะท้านใจแฝงเร้นความรู้สึกอันลี้ลับอยู่บ้าง
น่าเสียดายที่มันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าอากุ่ยได้… …
“ไฮ้ อากุ่ย ข้าว่าเราเปลี่ยนท่าแบกกันบ้างดีหรือไม่?”
? อากุ่ยเข้าใจด้วยหรือ
จั่วม่อเบิกบานใจยิ่ง รีบร้องบอก “อากุ่ย อากุ่ย เปลี่ยนท่า มามามา มาลองเปลี่ยนท่าแบกดูบ้าง… …”
ยังไม่ทันจะกล่าวจบคำ มันรู้สึกร่างตึงวูบ หมุนเหวี่ยงอย่างรุนแรง
มันในที่สุดก็เปลี่ยนท่วงท่าเสียที… …ไม่ทราบกี่วันกี่คืนแล้วที่ต้องจมอยู่บนหลังอากุ่ย… … อากุ่ย เจ้ายอดเยี่ยมยิ่ง!
จั่วม่อแทบ
