่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
ปิงเย่าแม้สีหน้าเย็นยะเยือก แต่ในดวงตาทอประกายเลื่อมใสวูบหนึ่ง“หากมิใช่ว่าอยู่ภายในหมอกน้าแข็ง ข้าก็ไม่ใช่คู่มือของเจ้าแม้แต่น้อย”
แต่แล้วทันใดนั้นมันสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ดวงตาสาดประกายสีฟ้าเรืองรอง “แต่คราวนี้เจ้าก็ตายได้แล้ว!”
มันสองมือกางแผ่กว้าง เส้นใยลำแสงทั้งสิบสายพลันเปล่งแสงเจิดจ้าพุ่งลิ่วขึ้นกลางอากาศ!
ลำแสงสีฟ้ามากมายเหลือคณานับ กวาดผ่านทะเลเปลวเทียนกับบรรดาหลวงจีนที่จุดเทียน
ลำแสงสีฟ้าไม่ว่าผ่านไปยังที่ใด ล้วนมีกระแสเย็นเยียบเสียดกระดูกแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง
เปลวเทียนที่ถูกลำแสงสีฟ้าจู่โจมใส่ไม่ได้มอดดับลง แต่พวกมันหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง ชั้นน้าแข็งสีขาวแผ่ลามไปตามผิวหน้าของเปลวไฟชั้นน้าแข็งหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ สร้างผลึกน้าแข็งหนาหนักและโปร่งใส ปิดผนึกแสงเทียนไว้ภายในอย่างแน่นหนา
ผลึกน้าแข็งวาววับจับตามีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ ใจกลางของก้อนสี่เหลี่ยมเป็นเปลวเทียนที่ถูกแช่แข็งคาที่ แสงเทียนสะท้อนอยู่ภายในก้อนสี่เหลี่ยม กลับกลายเป็นสุกสว่างน่าขนพองสยองเกล้าอย่างบอกไม่ถูก
บรรดาผลึกน้าแข็งที่ปิดผนึกเปลวเทียนล่องลอยอยู่กลางเวหาราวกับหมู่ดาว
ติ้งเจินเลิกคิ้วขาวโพลน สีหน้ายิ่งมายิ่งเคร่งขรึมสำรวม เปี่ยมตบะบารมียิ่งกว่าเดิม
ลวดลายอักขระพระสูตรอันยุ่งเหยิงซับซ้อนบนมู่อวี๋กับไม้เคาะ คล้ายกลับกลายเป็นมีชีวิตขึ้นมาในบัดดล ค่อย ๆ ขยับเคลื่อนไหวอย่างช้
