เมฆวารีในบัดดล หวังว่าจะโชคดี”
จั่วม่อตกลงใจว่าทันทีที่พบตัวอ่อนเมฆวารี มันจะใช้ยันต์เคลื่อนย้ายพาทุกคนออกจากแดนอันตรายแห่งนี้โดยเร็วที่สุด
คังเต๋อสงบใจลงมาก ยิ่งไปกว่านั้นมันยังทราบดีว่าหากลอบหลบหนีไป โอกาสที่มันจะสามารถหลุดรอดออกจากทะเลเมฆได้ก็แทบเป็นศูนย์ มิสู้ติดตามต้าเหรินไปจะดีกว่า อย่างน้อยที่สุดยังสามารถรับประกันความปลอดภัยได้บ้าง
ทั้งคณะเริ่มจัดขบวน ออกเดินทางมุ่งหน้าต่อไปอีกคำรบ
แต่แล้วหลังจากเพิ่งเดินทางได้ราวครึ่งชั่วยาม คังเต๋อสีหน้าค่อย ๆกลายเป็นขัดตา พลันชะงักฝีเท้าอย่างกะทันหัน
“ต้าเหริน เส้นทางไม่ถูกต้อง”
“เส้นทางไม่ถูกต้อง?”
ก็ยังคงไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
รอจนลำแสงบดกระดูกทลายว่างเปล่าครั้งที่สาม ภาพรอบข้างจึงค่อยแปรเปลี่ยน
เหวยเสิ้งกับจงหยูสีหน้าเขียวคล้า พวกมันไม่ได้ตรวจพบเวทวิชาภาพมายาที่ผู้อื่นลอบวางไว้แม้แต่น้อย! จั่วม่อใบหน้าดำทะมึน มันถึงกับต้องใช้‘ลำแสงบดกระดูกทลายว่างเปล่า’ สามครั้งติดต่อกัน จึงสามารถทำลายภาพมายาที่ผู้อื่นวางเอาไว้ได้ นี่เพียงพอจะแสดงให้เห็นถึงความห่างชั้นด้านระดับพลังระหว่างพวกมันทั้งสองฝ่าย
ฝีมือนี้ของฝ่ายตรงข้ามนับว่าลึกซึ้งชั่วร้ายยิ่ง อาศัยเพียงแค่เวทวิชาลวงตาเล็กน้อยขบวนหนึ่ง หากพวกมันไม่มีคังเต๋อที่สังเกตพบ เกรงว่าต้องตกหลุมพรางเข้าเต็มเปา! และหากพวกมันหลงทางอยู่ในส่วนลึกของทะเลเมฆ คงไม่ได้กลับออกมาอีกเป็นครั้งที่สองแล้ว!
เจ้าพวกโจรหัว
