ดพล่านถึงเพียงนี้มาก่อน!
มันอย่าว่าแต่จะออมรั้งยั้งมือ กระทั่งเวลาจะขบคิดยังไม่มี ปล่อยกายปล่อยใจให้เคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณที่เข้ายึดครองร่าง
กว้าก!
ทะเลเมฆเบื้องหลังพวกมันคล้ายแยกออกเป็นสองฟาก พลังอันน่าสะพรึงกลัวกวาดวาบออกมาราวพายุหมุนอันดุดัน! ต่อหน้าพลังสะท้านภพเช่นนี้ ลำแสงสีฟ้าของสัตว์ร้ายลมหายใจน้าแข็งก็ดูริบหรี่ไม่ต่างจากเปลวเทียนกลางสายลม สามารถมอดดับได้ทุกเมื่อ!
สัตว์ร้ายแดนร้างไม่รีรอลังเล ย่อกายลงวูบ แล้วพุ่งกระโจนเข้าหาพญางูเมฆอำไพอย่างหักโหม!
ศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยสูบพลังทั้งหมดของจั่วม่อออกไปจนเกลี้ยงฉาด หากมิใช่ว่าพลังทั้งสามของมันสามารถสลับสับเปลี่ยนกันไปมาหลังจากใช้ศาสตร์อสูรมากมายต่อสู้กับลำแสงสีฟ้าของสัตว์ร้ายลมหายใจน้าแข็ง จั่วม่อต้องไม่มีปัญญาใช้วิชาศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยเป็นแน่
จั่วม่อทันใดนั้นทรุดฮวบลง ร่างร่วงลิ่วลงไปเบื้องล่าง แต่แล้วชั่วพริบตาที่แทบจะหล่นลงไปในแม่น้า พลันรู้สึกลำคอตึงวูบ
ในช่วงวินาทีวิกฤตินี้ เป็นนกโง่คว้าจับคอเสื้อของมันเอาไว้ได้ทันท่วงที
จั่วม่อเหลือบมองนกโง่อย่างสำนึกขอบคุณ แต่กลับค้นพบอย่างตื่นตะลึงว่านกโง่กำลังเหลือกตามองบนอย่างเหยียดหยาม อารมณ์สำนึกขอบคุณหายวับ กลายเป็นเดือดดาลทันที!
อีกมือหนึ่งของจั่วม่อกอดร่างของอากุ่ยเอาไว้แน่น
อากุ่ยสีหน้ายังคงแข็งทื่อราบเรียบ ราวกับว่านางไม่ล่วงรู้ว่ากำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขันอันตรายถึ
